A Magdalena, múltiples universos nun só

A Magdalena é o xustillo racionalista que veu cinguir a cidade de Ferrol aló polo século XVIII; unha cuadrícula perfecta, de vías rectas que se cortan nunha exacta perpendicularidade, que se levantou no que ata aquel momento non era máis que unha zona cuberta de silvas e penas que baixaba desde Canido cara ao mar, entre os poboados de Ferrol Vello e Esteiro.

Ten planta neoclásica, pero faciana do XIX, pois a mediados deste século proliferou no barrio un novo elemento arquitectónico: a galería de madeira e cristal. A Magdalena tamén se ve salpicada por pingas modernistas do XX. Son as vertidas en diversos edificios por Rodolfo Ucha, quen chegou a ser nomeado arquitecto municipal de Ferrol.

Múltiples universos artísticos conflúen aquí para dar lugar a unha singularidade que os propios ferroláns cantan en celebracións autóctonas como a Noite das Pepitas: “Es ferrolana hermosa tu pueblo mismo/ un pálido reflejo de tu beldad/ sus rectas y amplias calles son cual tu alma/ en la que no hay reveses todo es bondad./ Sus calles en que abundan/ los miradores/ donde todo es cristales/ y todo es luz./ Es la imagen más pura/ de tus amores/ donde es todo alegría/ todo es virtud.” (Fernández Torres, Ángel. Noche de las Pepitas Ferrol 1988)

Alba Lago Martínez, CL4X

Posted on 17 Maio, 2011, in Documentos and tagged , , . Bookmark the permalink. Deixar un comentario.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: