Estamos tolos, estamos no aire

Trala proxección de “Radio Favela” enchen o blog os post relacionados con esta película pero a min gustaríame falar doutra radio que (teño que recoñecelo) nunca escoitei e que coñecín grazas a un anuncio pero, aínda así, parece moi interesante. Trátase de La Colifata.

Hai xa 20 anos, nacía este proxecto sen recursos técnicos, económicos nin institucionais. Tratábase dunha radio, a primeira no mundo, que emitía dende un psiquiátrico como parte da terapia de recuperación dos seus internos. Grazas ás doazóns conseguiu medrar e sobrevivir, chegou a obter premios e recoñecementos tanto a nivel local como internacional e, actualmente, o seu modelo de radio é imitado por todo o mundo.

O máis importante na súa historia é que La Colifata axudou no camiño de recuperación de centos de internos do hospital psiquiátrico de Borda, modificou a idea de que son xente perigosa e mellorou a comprensión xeral do problema da demencia.

Xunto con Radio Favela, La Colifata é unha proba máis de que a radio non é só información, aparato de influencia, de guerra fría, de interacción mediática; senón que pode ser un instrumento de creación de cultura e comunidade.

A ciencia non nos ensinou aínda se a loucura é ou non o máis sublime da intelixencia” Edgar Allan Poe (1809- 1849) Escritor estadounidense.

Pérez Capelo, S2E, 3B2

Posted on 20 Marzo, 2012, in Sen clasificar and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink. 10 Comentarios.

  1. La Colifata es un claro ejemplo de que los medios de comunicación y la comunicación es fundamental para sobrevivir, la gente a través de la comunicación puede curarse. El ser humano es un animal social y como tal necesita comunicarse.

    • María Pérez Capelo

      Totalmente de acordo, ata a persoa máis reservada necesita a oportunidade de expresarse. Para os internos de Borda, a comunicación é unha parte da terapia pero tamén é un xeito de darse a coñecer e botar abaixo os mitos sobre a demencia

  2. Uxía Bereijo Piñón

    Radio Colifata non só é unha ferramenta para crear comunidade, senón tamén para dar voz a aqueles que normalmente non a teñen nos medios de comunicación e para achegar distitnas voces e visións do mundo coas que non estamos familiarizados.

    Outra cousa é que este tipo de accións se empreguen como reclamo publicitario, o que serve para dala a coñercer entre un maior número de público, pero, á vez, en desprestixiar as súas accións, que quedan agochadas trala superficialidade dun spot.

    • María Pérez Capelo

      Efectivamente, Colifata da voz aos silenciados e aporta unha perspectiva descoñecida do mundo, a iso me refería cando dicía que serve tamén para crear cultura.
      É certo que Aquarius empregou esta radio como reclamo pero non penso en absoluto que iso desprestixie as súas accións. Pode que o anuncio non plasme con exactitude en que consiste Radio Colifata pero si que a achega a moita xente que, coma min, nunca oíra falar dela e iso sempre é bo.

  3. Laura Quiñoy Montero

    Teño que recoñecer que descoñecía esta radio e a súa labor mais estou realmente sorprendida (gratamente). Como xa dixen no meu post, son este tipo de radios as que nos fan coñecer a estes pequenos grupos ou asociacións que, doutro xeito, non saberíamos nin que existen.
    Concordo tamén con Uxía en que o emprego desta radio como reclamo publicitario quizáis non sexa a mellor maneira de dala a coñecer, pois a xente fixarase máis no que é o spot ou no que promociona que a finalidade real da radio.
    Laura Quiñoy Montero

    • María Pérez Capelo

      Por experiencia propia, non creo que o público se fixe máis no produto nin na súa promoción. De feito, cando me planteei facer o post sobre isto dubidaba se o anuncio era de Aquarius ou de Nestea, é dicir, o anuncio en si non xerou en min o recordo dun produto senón do seu contido. Creo que nestas marcas medianamente consolidadas os anuncios son intercambiables.

  4. E aqui, unha vez máis, observamos como a radio é o medio ideal para dar voz a aqueles que por diversas circunstacias non a teñen. Para isto serviu a radio ao longo da súa historia e vemos como hoxe en día cumple tamén esta función. Abraiante o de La Colifata. Gustaríame escoitala algún día.

    Santalla Silva, GOBE

    • María Pérez Capelo

      Tes razón, a radio dá voz aos “mudos”. Unha pena que as cadeas máis escoitadas se dediquen ao contrario…

  5. Mª Cristina Mosteiro Reboredo

    Moi interesante isto das radios independentes. Paréceme fantástico iso de que se incorpore a radio a un centro psiquiátrico,na que se poidan expresar libremente, sen tabúes, e é que moitas veces encerramos aquelas persoas que nos molesta escoitar. Sabes como se pode acceder a súa frecuencia? moi bo post 🙂

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: