A Arribada: a cidade como parque temático

O poder atopou na memoria que sustenta toda cultura un campo esencial para se facer ver e notar, para introducirse e venderse. A través da cultura da conmemoración as diferentes administracións atoparon un pretexto para celebrarse socialmente, favorecer a empatía ao redor das súas propostas e promocionar a identidade segundo os seus mitos e intereses. A revitalización historicista das feiras medievais é un dos exemplos máis evidentes.

Pero que pasado se quere lembrar e reconstruír? Quen recorda ou define o recordo colectivo? En Baiona, a conmemoración da suposta chegada da carabela “La Pinta” ao porto da vila coa noticia do descubrimento de América converteuse no referente histórico fundamental da vila mediante a festa da Arribada. Pero a propia etnografía da celebración contradí a súa coartada identitaria: as mesmas empresas organizan os mesmos espectáculos, cos mesmos actores e postos de artesanía, na chegada da Carabela Pinta, na Festa da Istoria de Ribadavia ou na Feira Franca de Betanzos. A escenificación é a mesma. A representación da efeméride tamén. Pouco hai daquel teatro da Antiga Grecia, considerado como o medio de comunicación máis perigoso por abordar tanto o pasado mitolóxico como a información de feitos políticos cotiáns desde unha perspectiva crítica. Aquí a historia só é un produto de masas. Un simulacro dos “tempos gloriosos” do pasado medieval.  O espectáculo da revisión da memoria da cidade, masificada e homoxeneizada nun espazo e un tempo finxidos.

Alonso Rodríguez, CL4X

Posted on 27 Marzo, 2012, in Documentos and tagged , . Bookmark the permalink. 2 Comentarios.

  1. Lara Lozano Aguiar

    A finalidade das festas e económica basicamnete polo que non seu como te estrañas de que sexa a mesma escenificación para todo. Onde eu vivo pasa igual hai dúas feiras de antigÜedades semellantes , ben podían facer unha para aforrar pero non…

  2. O problema é a asunción de que a finalidade deste tipo de celebracións só pode ser económica, como se fora incompatible cunha construción parella da memoria colectiva ou da recuperación das tradicións.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: