¡Cómo no te voy a querer!

Que si, que despois de tantas humillacións que sufriu o Real Madrid nos enfrontamentos co Fútbol Club Barcelona, o cadro de Mourinho atopou ao fin redención. E non era sen tempo. Agazapado atrás, pero letal ao contraataque, os brancos lograron frear ao segundo da Liga, sen ser tampouco o dono do balón.

Simplemente aproveitando as ocasións que deixou escapar o Barça, e a “estraña” alineación pola que apostou Guardiola (deixando a Alexis e Cesc na banca), os de Mourinho conseguiron tres puntos de ouro que lle aseguran, salvo hecatombe, o título de Liga.

Os de Guardiola comezaron nerviosos, imprecisos, mentres o Real Madrid buscaba a primeira cun cabezazo de Ronaldo que Víctor Valdés desviou apenas cos seus dedos.  Ao pouco tempo os azulgrana tiveron a súa nun erro de Pepe na saída, que rematou nunha aproximación de Dani Alves e unha gran intervención de Casillas, que sen dúbida foi determinante no resultado.

No 16’ chegou o gol madridista, polemizado por un suposto fora de xogo de Sami Khedira, moi difícil de apreciar. Con este tanto, o Madrid afinou a táctica que o caracteriza: repregarse atrás, onde conseguiron atascar ao Barcelona que desperdiciou unha oportunidade nos pés de Xavi Hernández.

No minuto 54’ foi quizais onde o Madrid se mostrou máis vulnerable e onde o Barcelona dispuxo de máis ocasións.

Así chegou o empate, no minuto 25 da segunda metade, cando o recén saído ao terreo de xogo, Alexis Sánchez empurrou o balón ao fondo da rede tras un rexeitamento de Iker.

Cando parecía que ese ía ser o resultado final, polas posicións de ambos conxuntos, Cristiano Ronaldo calou ao Camp Nou ao máis estilo Raúl cun remate cruzado ante a saída de Valdés.

O luso poñía, por tanto, o 1-2 definitivo no marcador, co que o Real Madrid conseguía poñerse a 7 puntos na clasificación e daba case por sentenciado o título de Liga.

Dapía Freitas, S1B, 2A1

Posted on 22 Abril, 2012, in Sen clasificar and tagged , . Bookmark the permalink. 10 Comentarios.

  1. Para una vez que ganáis algo, tampoco vamos a llorar. Y el primer gol fue más suerte que otra cosa 😉

  2. Manuel Domínguez

    Crónica que narra al pie de la letra como transcurrió el partido, me gusta que no caigas en el fanatismo, aunque tiene sus “toques”, a la hora de realizar una crónica. Enhorabuena por la crónica y por la Liga 😉

  3. Óscar Martínez

    ¿Cual crees que fue la clave del partido, María? Yo opino que anotar el 2-1 por “el bicho” (parafraseando a Manolo Lama) al poco tiempo de ver como te empataron fue una de las claves. El problema del Barça es que le falla el plan-B, en mi opinión.

    • Dapía Freitas, S1B, 2A2

      Estou de acordo. O gol chegou nun momento no que as cousas estaban moi igualadas, quizais algo máis a favor do FCB. Conseguiu ter o balón durante uns minutos e así chegou o único gol do conxunto azulgrana. En canto ao plan B, tamén coincido. Sen balón o Barcelona non é ninguén, e o Real Madrid o sábado conseguiu arrebatarllo e atascar ao equipo de Guardiola. O “tiki-taka” non foi posible e venceu a forza física e o contraataque dos de Mourinho.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: