Flanêurs versus ‘flanins’

Disque o xornalista local ten que ser unha sorte de flanêur da súa cidade, un individuo especializado na súa localidade, que coñeza as súas xentes, os seus pareceres e as súas necesidades e demandas primordiais. Pero sucede que moitas veces o ‘ten que ser’ non acaba de callar, e remata por ser un ‘podería ser’ ou, no peor dos casos un ‘como demos vai ser’. E en lugar de flanêurs temos ‘flanins’…
E neste momento preguntarédesvos, benqueridos amigos e benqueridas amigas, que raios é un ‘flanin’ (aparte do que todos e todas estaredes pensando…)? E, dígovos eu que, se estades pensando niso, non ides tan mal encamiñados. Porque o xornalista ‘flanin’ está moi relacionado con ese saboroso postre chamado flan, aínda máis, é a raíz etimolóxica da que provén dito neoloxismo (e tan ‘neo’, como que o acabo de inventar…).
Pois veredes, o ‘flanin’ é todo o contrario ó flanêur. Mentres que un deles se interesa polos cidadáns, o outro déixase influir por todos e cada un deles, sen rigor e sen filtro ningún, adquirindo tódolos sabores posibles que lle queiran dar. Así mesmo, mentres que o un se mantén firme ante as presións dos poderes, moitas veces inxustos, o outro simplemente treme ante eles, e deixa que o meneen sen ningún tipo de respecto. Un é duro, correúdo, indomable. O outro é doce, brando, dúctil.
E nós, que estamos nos albores da nosa vida profesional (Deus me oia…), temos que intentar por riba de todo non acabar coma se fosemos ‘flanins’… Se non queremos que nos papen…

Baruk Domínguez Grandío

CLX4

Posted on 24 Abril, 2012, in Documentos and tagged , , , , , . Bookmark the permalink. Deixar un comentario.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: