Interxeracional: Unha historia de Hermisende

Despois de dúas semanas de traballo na que nos adicamos a unha maior investigación e a ter unha primeira toma de contacto coas familias, vamos profundizando cada vez máis no tema.

Un dos casos cos que nos atopamos é dun fillo de labradores nado en Hermisende, provincia de Zamora que limita con Galicia, o galego está moi presente alí. Javier López Rodríguez de 56 años vive no barrio de Fontiñas dende 1992 e, a pesar de que en moitos momentos da súa vida vota en falta esa aldea onde se criou, non pode viaxar aló tanto coma a el lle gustase. As súas fillas naceron aquí, en Santiago, é a diferenza del, non senten esa morriña pola aldea, son unhas nenas de cidade. Javier a diferenta delas recorda a súa infancia en Hermisende, recorda os días en que se reunía toda a aldea para a festa, na que uns veciños axudaban os outros e sobretodo recorda o frío do inverno.

O sentimento de morriña se desperta en moitos dos casos en que as persoas teñen que emigrar do ámbito rural ó urbano. Probablemente, en moitos dos casos, as cidades nos ofrecen un maior ábano de recursos, saes a rúa e tes o médico relativamente cerca, cada catro pasos un bar, un supermercado, unha tenda de roupa… Sen embargo o que te pode ofrecer unha aldea é moito máis, vai máis aló do superficial, é un sentimento que levas contigo desde que naces, nunca te abandoa.

En certo modo de conclusión percibimos que se está a dar un efecto “retorno”, un éxodo urbano. Anos a tras se creía que a mellor opción estaba na cidade, que o que mellor que podían facer era emigrar cara a cidade e construír unha boa casa. Sen embargo agora parece que todo quere cambiar, esas presoas que nun momento decidiron abandoar o seu lar, están intentando cortar amarras ca cidade e volver o seu lugar de orixe, a aldea

S2E

Posted on 22 Marzo, 2013, in Documentos and tagged , , , . Bookmark the permalink. 2 Comentarios.

  1. Centos de aldeas e pobos son as que están completamente abandonadas e desertas en Galicia. Dende hai uns anos, como vos comentábades cara o final do voso post, hai un certo retorno das persoas cara as aldeas. Isto sucede só as aldeas das que eles mesmos proceden ou as súas familias, senón noutras nas que non teñen raíces e mesmo son os primeiros veciños dende hai décadas.
    Actualmente propóñese unha volta ao rural como sáida para moitas familias. Os alcaldes dos pobos ou as deputacións ofrecen axudas e dan todas as facilidades posibles para que familias enteiras múdense cara as aldeas e comecen unha nova vida alí.
    Na miña opinión, penso que é unha boa idea voltar cara os pobos. Non só se beneficia a aldea en cuestión, xa que evitará ou deixara de ser un pobo pantasma, senón que resultará beneficioso para a vida das persoas, que se encontrarán lonxe do estrés da cidade, da súa contaminación, etc.
    Leticia Francisco

  2. Volver al pueblo de donde muchos pertenecen, no sólo no es una buena idea sino que, para muchos, la única opción. Lo lamentable es que se vea el retorno al pueblo, la mayoría de las veces, como la única opción que queda y no como otra opción más, una buena opción.
    En un artículo que leí se hablaba de que las personas de ciudad ven la aldea como algo inferior, ven en ella el atraso y la decadencia, no se dan cuenta del verdadero significado que puede tener para otras personas.
    Solo se espera que esta mentalidad cambie para la creación de una sociedad que vea la población rural y la población urbana como un consenso igualitario.
    Noemí Fiaño

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: