Nós alimentamos ao mundo ou só a unha pequena parte?

Imagen

Esa é a pregunta que “We feed the world” (Michael Wagenhofer, 2005) quere que nos fagamos ao rematar o seu visionado. Durante a hora e media que dura o documental sucédense varias pezas de poucos minutos relacionadas coa produción de alimentos ao longo de todo o planeta. Dende as plantacións de soia no Mato Grosso, ingrediente clave nos piensos de engorde dos animais das granxas, que están a mermar o espazo de bosque amazónico, ata granxas austríacas onde son sacrificados cada día máis de 50.000 polos (véxase a imaxe de cabeceira do post) para o consumo humano.

Aínda que o documental se pode facer denso e árido por momentos, dada a súa estrutura monótona e repetitiva, posúe varias imaxes impactantes. Coma a dos inmigrantes senegaleses reunidos en torno ao seu lugar de traballo, algún dos miles de invernadoiros de froitos e verduras de El Ejido (unha das poucas construcións humanas visibles dende o espazo). Nunhas condicións que o máis xeneroso calificaría coma precarias, eles eran felices cos seus instrumentos musicais feitos con bidóns de gasolia baleiros e tres paos. Aquilo era o progreso. O poder fuxir dun país onde os cultivos locais non podían competir co monstruo europeo, que, subvencionado polo Estado, ofrecía prezos sensiblemente inferiores. O reflexo do dumping feito polas multinacionais ás empresas de países desenvolvidos é un dos puntos fortes do documental, culminado coas declaracións dun executivo de Nestlé apoiando unha privatización da auga a nivel global.

Xa para rematar, quero compartir un link ao documental “La granja del Doctor Frankestein”, do que me lembrei ao ver a parte adicada ao cultivo das sementes híbridas (berenxenas en Romanía). Froitos baratos, resistentes ás inclemencias climáticas, sen sabor e cuxa semente precisa da tecnoloxía de países máis desenvolvidos. Escravitude dous punto cero.

Ramos Cernadas, Francisco Javier  143 C01

Advertisements

Posted on 26 Febreiro, 2014, in Lecturas e filmes and tagged , , , , . Bookmark the permalink. 2 Comentarios.

  1. El problema de esta visión crítica con estrategias agresivas como el “dumping” es la falta de perspectiva. Los precios hipercompetitivos no están fuera de la ética, porque se trata solamente de una actitud empresarial entendible ante el auge de la mano de obra extensiva. No podemos esperar que el director de una empresa suba los precios, porque supondría arriesgar su cuota de mercado y su supervivencia en un entorno muy competitivo. Hacen falta márgenes positivos para que haya inversión.

    Inversión. ¿Por qué ha de ser el pequeño empresario local el que abastezca a una población malnutrida? ¿Hay algo desleal o poco ético en las economías de escala? El problema del hambre se debe, en primer lugar, a la falta de seguridad jurídica para las inversiones. Sin inyección de capital no hay economía de escala y no hay productividad. No hay máquinas. El segundo problema es el papel que asumen los estados desarrollados. Las naciones de occidente se comportan con hipocresía al criticar a sus propias empresas, reclamando una caridad que supondría el fin de la libre competencia y un auge monopolístico en un mercado tan crucial como el de los alimentos.

    En mi opinión, sería mucho más factible incentivar, con capital público y compromisos intergubernamentales, a las empresas alimenticias, para que se establezcan en los países subdesarrollados, generen empleo y riqueza y al mismo tiempo abastezcan el mercado local. Sería la única forma de seguir controlando el capital pero deslocalizando la producción en países que, por el momento, carecen de empresas competitivas.

    Bernárdez Pérez, Óscar 141 B04

    • Home, non acabo de ver que cargarse o tecido industrial (por feble que sexa) dos países en vía de desenvolvemento mediante subvencións estatais a empresas privadas para que poidan exercer o dumping neses países sexa un bo modelo. Principalmente, porque non sei ata que punto é lícito que empresas privadas reciban cartos dos contribuíntes para ampliar a súa cota de mercado.

      Ramos Cernadas, Francisco Javier 143 C01

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: