“Dende a prudencia, coido que o futuro vai ir pola especialización e a profundidade na información”

O xornalismo atópase nun momento de cambio. O termo comunicar reinvéntase coas novas tecnoloxías e co achegamento á audiencia en tempo real. E é neste mesmo contexto no que as persoas pouco vencelladas aos novos tempos prefiren informarse mediante soportes tradicionais. Atopámonos cunha coexistencia dos distintos soportes, e cada un ten os seus métodos para chegar á xente e sobrevivir.

Cada vez son máis os xornalistas que deciden probar ambos mundos: o tradicional e o dixital. David Lombao é un deles. Co peche de Xornal de Galicia, onde exercía de cronista parlamentario, aventurouse a traballar no xornal dixital Praza Pública (www.praza.gal) onde traballa dende a súa apertura o 1 de febreiro de 2012. David prestouse a facer unha entrevista connosco, pero debido a motivos de saúde, non puido ser presencial. Contestou vía e-mail a varias preguntas sobre a súa profesión e o xornal Praza Pública. Unha vía de contacto pouco desexada por ambos e para compensalo,  comprometeuse a escribir un artigo como firma invitada para a semá próxima.

Sen máis, déixovos cunha visión doutra alternativa no xornalismo, das moitas que están florecendo.

Entrevista David Lombao

David

praza

ARIAS MÉNDEZ, ANA. 151.F02.

Advertisements

Posted on 5 Marzo, 2015, in Posts individuais and tagged . Bookmark the permalink. 10 Comentarios.

  1. Carmen Fernández Martínez

    Es cierto que con las nuevas tecnologías la forma de hacer periodismo cambia. Toca reinventarse para adaptarse. La inmediatez de la información actual gracias a los periódicos digitales, twitter, blogs… contrasta con los medios impresos, por ejemplo, que a lo largo de un mismo día no recogen los sucesos más destacados.
    A pesar de todos los cambios, el periodismo debe defender sus señas de identidad, como bien dice la profesora de la Universidad Complutense de Madrid María Jesús Casals Carro (http://revistas.ucm.es/index.php/ESMP/article/view/ESMP0606110059A/12264).
    La “pega” de las nuevas tecnologías, de acuerdo con David Lombao, es que cierto grupo de consumidores de información no recurren a los nuevos soportes por su poca familiaridad con ellos.

    FERNÁNDEZ MARTÍNEZ, CARMEN 151.A04

    • seminariocomunicacion1

      Ahora, los que estamos familiarizados con los medios digitales, tenemos la información, literalmente, en la palma de nuestra mano. A cada minuto, en cualquier lugar, podemos acceder la información más instantánea. Quizá por ello, los medios impresos -y audiovisuales- sufren ése cambio estructural.
      Pero la inmediatez en raras ocasiones va ligada a la calidad. Por ello, la especialización está primando en contraste con la inmediatez. No es lo mismo leer un “ULTIMA HORA: Estalla un coche bomba en nosedonde” y una simple descripción de los hechos, del ahora, que y cuando; que leer la labor de interpretación realizado por un profesional. Alguien que nos transmita los motivos; que nos diga el cómo y porqué. Ésas son las señas que, ambos soportes, han de tener. Y en Plaza Pública se centran en transmitir información local, con mayor interpretación. Y, escogiendo el soporte digital, dejan aun margen un público concreto; pero evolucionaron. Es interesante emprender en este sentido, para avanzar en estos momentos de crisis.

      ARIAS MÉNDEZ, ANA. 151.F02.

  2. Paula Sánchez Álvarez

    Como ya ha dicho Carmen, es innegable que la forma de hacer periodismo cambia; reinventarse para adaptarse. Tal es así que ya has másters de especialización en periodismo digital.

    A finales del pasado mes de febrero, la colaboradora de la página Clases de Periodismo publicaba un post en el que resumía las diez claves fundamentales para comprender los retos del periodismo digital, según Mario Tascón en el taller organizado por el Colegio Profesional de Periodistas de Castilla y León.
    http://www.clasesdeperiodismo.com/2014/10/31/10-claves-para-entender-los-retos-del-periodismo-digital-segun-mario-tascon/

    Además, Internet se llena día tras día de páginas y blogs dispuestos a ofrecer a los nuevos periodistas digitales las herramientas más útiles para desarrollar su trabajo, lo cual, a mi entender, acelera, más si cabe, este cambio en la profesión.
    https://knightcenter.utexas.edu/es/ebook/herramientas-digitales-para-periodistas-ferramentas-digitais-para-jornalistas
    http://www.clasesdeperiodismo.com/2014/07/12/22-herramientas-gratuitas-para-periodistas-digitales/

    Por último, por si queréis echar un vistazo, os dejo un artículo publicado por Olga Álvarez de Armas en el Anuario Académico sobre Documentación Digital y Comunicación Interactiva de la Universitat Pompeu Fabra (2004)
    http://www.upf.edu/hipertextnet/numero-2/periodismo_dig.html

    SÁNCHEZ ÁLVAREZ 152.H04

    • seminariocomunicacion1

      Si algo trae de novedoso los medios digitales es el feedback y la instantaneidad. Además de tener oportunidades que, antes por falta de financiamiento, no teníamos. Ahora, si tenemos una idea buena, innovadora, tenemos más posibilidades de llevarla acabo. Los soportes tradicionales están deteriorándose; por dependencias económicas, políticas. Los medios como Plaza Pública, que emergen con internet, tiene más posibilidades proseguir con calidad informativa, que al fin y al cabo es lo que necesita la profesión ahora mismo. Con las herramientas adecuadas, podemos orientar el periodismo por un lado más optimista y recuperar la credibilidad, paulatinamente, de al ciudadanía.

      ARIAS MÉNDEZ, ANA. 151.F02.

  3. Coincido nun cento por cento nas afirmacións de David Lombao. O xornalismo está a experimentar unha crise que deixou de ser económica para pasar a ser estrutural e neste momento só lle queda renovarse. Probablemente o noso futuro estea na especialización, en deixarnos de saber un pouco de todo e todo de nada. En afondar nos temas e en ofrecer unha información veraz, argumentada e exhaustiva á poboación. Só así poderemos combater un do grandes inimigos: o xornalismo cidadá. Porque aínda que nós, como estudantes e profesionais, coñecemos as pautas e as regras do oficio, eles tamén actúan como se as tivesen interiorizadas e moita xente non se percata da diferenza. As novas tecnoloxías, os blogs e as redes sociais obrigáronnos a cambiar.
    E despois está o eterno problema do finaciamento… É como unha pedra que temos que levar á espalda, que nos recordan constantemente. De todas formas, creo que nas palabras de Lombao se pode atopar unha solución. A eliminación de custes fixos como pode ser o aluguer ou a merca dun local, descentralizarse o máximo posible, eliminar todo o que supoña un gasto e quedarnos só co esencial: o noso salario.
    Gústame moito a liña do voso traballo, que abarquedes os xornais dixitais como Praza Pública ou Jot Down. De todas formas, tamén sería interesante que toquedes o tema do xornalismo cidadán como un dos obstáculos cos que nos atopamos hoxe en día.

    FILLOY MARTÍNEZ, LAURA 151.B05

    • seminariocomunicacion1

      Efectivamente, renovarse ou morrer. Esta crise estructural será nosa xeración a que terá que aforntala; analizar os novos soportes, tan pouco explotados, e buscar outras formas de chegar ós cidadáns. Unha porta, ou xa case arco do triunfo, é internet.

      Praza Pública, Jot Down e outros moitos medios están florecendo nas redes e tampouco parece que lles vaia mal, coma ben dice Lombao, unha das formas é eliminar custes fixos para conseguir a máxima remuneración posible; e ademáis gustaríame destacar a independencia do xornal -de momento- das entidades, intereses políticos ou institucións ao estar financiados nun 70% de aportes cidadás e nun 30% de empresas locais.

      Tes ademáis, Laura, gran razón no tocante co xornalismo cidadá. Agora, con cámaras de chiquicentos megapíxeles, además de sacar selfies, podemos compartir imaxes de sucesos no durar dun pestañeo. Non quero desprestixiar o xornalismo cidadá, por exemplo, nas manifestacións, atentados ou incluso en conflitos locais. Pero, é necesaria a contrastación e interpretación. Cas aportacións cidadáns nas redes, obtemos a imaxe, que trae o qué, o onde, ás veces o cando ou incluso os quen/quenes. Pero, ¿o “como” e “por que”? É necesaria unha labor de interpretación que, sen formación nene experiencia, é bastante pobre.
      O xornalismo cidadá é un tema trascendental na nosa actualidade profesionl, pero coma o noso grupo encárgase de buscar nichos de mercado na comunicación, teremos que aparcalo para outro proxecto, pero grazas pola túa suxerencia, Laura.

      ARIAS MÉNDEZ, ANA. 151 F02.

  4. Este post ha sido de gran ayuda para mi grupo, dado que estamos tratando el mismo tema. Nosotras todavía no hemos contactado con ninguna persona que forme parte de una nueva iniciativa, pero esperamos que en los próximos posts sea posible reflejar alguna situación similar a la de David Lombao.
    Ya nos han dejado claro que, en el contexto de desempleo en el que vivimos, la clave fundamental para poder ejercer la profesión de periodista es llevar a cabo una iniciativa. El siguiente enlace, que habla de los 10 pensamientos sobre el futuro del periodismo, pienso que os puede resultar útil: http://www.escomunicacion.es/2013/06/28/pensamientos-futuro-del-periodismo-edicion-2013/
    En lo que respecta a este periódico digital, creo que las personas que impulsaron la Fundación Praza Pública asumieron un gran riesgo al poner en funcionamiento este medio de comunicación en gallego en un período en el que diversas cabeceras gallegas acababan de cerrar. ¿Por qué Praza Pública se mantiene en pie y las otras cabeceras tuvieron que cerrar? ¿Como prevén que sea el futuro de este medio?

    PÉREZ RODRÍGUEZ, CRISTINA 152.G05

    • seminariocomunicacion1

      Me alegra que os fuera de ayuda este post, y la verdad en Plaza Pública podemos ver reflejado ése riesgo que es necesario correr cuando ya no queda nada que perder.
      En mi opinión, precisamente, encontraron un hueco de mercado ya no sólo por la forma de transmitir la información, con más detenimiento y tratándola desde un punto de vista más local, sino además en hacerlo en gallego, precisamente porque se dirigen a un target que lo demanda.

      Respecto al artículo que adjuntaste, también será útil para nuestro grupo, porque analiza básicamente por donde tirar -y por donde no hacerlo-. Creo que está muy acertado, principalmente en lo que respecta a los soportes dirigidos a las masas, porque la información no puede ser homogénea y superflua. Tiene que tener un trasfondo,y aquí es donde entra nuestra capacidad como profesionales. No veo mejor forma de recuperar la credibilidad en nuestra profesión que dedicarnos a contrastar lo que otros no quieren que salga a la luz.

      ARIAS MÉNDEZ, ANA. 151.F02.

  5. Continuamos co dilema de medios dixitais e medios tradicionais. Agora mesmo, os dous conviven, se non en perfecta, polo menos en harmonía. Ben é certo que o xeito de comunicar é diferente. Interésame especialmente o asunto do feedback. A retroalimentación nos novos soportes é moito maior e máis rápida que nos tradicionais, de xeito que ti podes comentar unha noticia na plataforma dixital dun xornal cando che apeteza, ver os comentarios doutras persoas, mesmo as redes sociais son xeitos de comunicación. No mundo dixital, as novas estanse renovando e actualizando ó momento. Non así os medios tradicionais. A comunicación non é tan fluída, moito máis lenta, non hai actualización a tempo real e nas cartas ó director poñen o que lle peta ó xornal. Velaí o dilema: por unha banda, a inmediatez do formato dixital, pola outra, o rigor dos métodos tradicionais de prensa, tendo en conta que, coas novas tecnoloxías, calquera que teña un blog pódese converter da noite á mañá en informador. Logo xa está o tema da estética do formato e as sensacións e gustos de cada quen, onde eu non me vou a meter.

    FUMEGA GONZÁLEZ ROBERTO 151.A05

    • seminariocomunicacion1

      Tes moita razón nas túas verbas,seica estaste a referir ós xornais tradicionis que, coa chegada da era dixital, pasáronse a internet de forma brusca e case sen análise. Alí, a información estase a actualizar constantemente, e é onde cométese o erro da pouca contrastación. É máis doado meter a gamba nese contexto como xornalista. Ademáis, coa multitude de artigos, a multitude de cometarios nas novas; a retroalimentación é prácticamente inviable. Pero, no caso de Plaza Pública, por exemplo, que naceu cun maior análise do mercado dixita, a información é “máis lenta”. Os redactores, ó carecer de oficinas, saen á rúa e tratan temas máis cercanos. Non empregan internet coma un medio có que bombardear petardazos informativos, senón coma mero soporte para chegar á xente, co tempo que leve.
      Ben é certo que outros xornais dixitais seguirán os seus métodos, pero aquí aparentemente aténdese ós comentarios da xente. De feito, ó carón do titular, destacan o comentario máis significativo que recibiu o artigo. E, coma lectores, ás veces gústanos sentirnos escoitados. E como xornalistas, queremos saber a repercusión das nosas novas.
      Outra cousa a destacar é o medo, máis ben infundado, de que cos blogues e soportes e as redes sociais, poda contaminarse a profesión co xornalismo cidadá. Eu penso que é difícil, pois só a labor do xornalista formado pode transmitir maior credibilidade á información. Que hai que sementala e regala, si. Que levará tempo, por suposto. Pero no momento en que os que te escoitan/ven/len observan que estás comprometido coa información que trasmites, entón o xornalismo cidadá será un complemento, non un sustituto.COn isto non pretendo desprestixiar as imaxes obtdas, por exemplo, nas manifestacións ou conflitos -como lle respostara a Laura- pero non deixan de ser puntas do iceberg, a información témola que rascar nos, buceando ata chegar a base dese bloque de xeo, que sería a noticia.

      ARIAS MÉNDEZ, ANA.151.F02.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: