Comentando Page One, un ano no The New York Times

 Page one, un año en The New York Times trata varios temas interesantes e que serven para a reflexión do novo mundo do xornalismo e dos vellos métodos que xa caeron no esquecemento, ou que están empezando a facelo.

Compre ter en conta varios aspectos: por unha banda a degradación dos medios impresos e a crecente emerxencia de Internet e das páxinas web. Por outra banda, sendo o xornalismo unha actividade profesional que intenta buscar a verdade e a xustiza, como se reflexa no filme, algunhas acción emprendidas por xornalistas de recoñecido prestixio deixan nada máis que en banalidades estes lemas.
Búscase unha nova forma de chegar a sociedade que calle de cheo e que dalgún xeito restableza os vellos valores pero dun xeito distinto. Trátase entón de intentar crear novas formas de traballar colaborativas, que ofrezan a posibilidade de interactuar coas audiencias e que estas axuden a entender mellor a información para poder chegar así dun xeito máis adecuado a verdade.
É aquí onde entra en cuestión un dilema que moitas persoas teñen en mente: Deberían de seguir existindo os medios tradicionais ou non? O xornalismo tradicional segue funcionando ou non?
Aínda que os xornais de toda a vida xa non son o que eran pois o mundo é cambiante e hai unha nova forma de interacción; seguen sendo grandes redaccións onde todos falan soamente da información que deberían mostrar o público e cal non, e seguen sendo tamén grandes cabeceiras de referencia para a poboación, que busca neles solventar a necesidade de información.
Polo tanto, e como xa comentei arriba, non creo que os medios tradicionais teñan problemas e deixen de existir pola súa forma impresa senón polo seu xeito de chegar o público, necesitasen novas formas de interacción para un mundo que está en constante cambio e interacción. Unha comunicación na que se transmita algo realmente bo e veraz, e a poder ser en constante renovación e achegados a sociedade.
É necesario que os vellos xornalistas se acheguen os novos métodos. UNHA VOZ COLECTIVA CONECTADA

VILLAMARÍN ALONSO, MARÍA ISABEL 152.E05

Advertisements

Posted on 6 Maio, 2015, in Posts individuais and tagged . Bookmark the permalink. Deixar un comentario.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: