“Page One: un año en The New York Times”

periodismo-redes--478x250

Este filme trata a transformación da industria mediática no seu momento de maior confusión. Moitos xornais están desaparecendo e todo o mundo se pregunta que será do New York Times. Nesta película vemos como os directores e editores teñen que lidar constantemente con novos desafíos como Wikileaks, organización mediática internacional sen ánimo de lucro, que publica a través do seu sitio web informes anónimos e documentos filtrados con contido sensible en materia de interese público, preservando o anonimato das súas fontes. Co escándalo dos Papeis do Pentágono (informe secreto do Departamento de Defensa de EE UU sobre a implicación militar e política do país en Vietnam entre 1945 y 1967 que saíu á luz), o New York Times dixo seriamente “somos independentes da presidencia” e publicou o informe. No filme podemos ver que estas decisións as hai que tomar coa cabeza ben asentada polas consecuencias que poden traer.
Outro tema tratado é o descenso da publicidade nos medios impresos. A que se debe? A que “agora Ford xa colga os seus anuncios na súa páxina web”. Internet cambiou completamente o mundo da publicidade.
Nun momento do filme explícase como se levan a cabo as reunións de cada día cos xefes de cada sección. Aquí podemos ver a importancia que se lle concede aos redactores veteranos, encargados de ler o sumario das noticias e facer todo tipo de preguntas sobre elas para asegurarse de que todo o que hai que facer xa está feito. Outorgarlles ese papel é o mínimo que unha empresa de comunicación pode facer.
En Page One pódense ver opinións de todo tipo: hai xornalistas que pensan que no New York Times en vez de falar de surf, por exemplo, deberían de falar do canibalismo existente en Liberia; Brian Stelter, reporteiro de medios para o New York Times, non entende como un xornalista pode non ter twitter; hai quen pensa tamén que hai unha negación colectiva sobre a realidade dos xornais, pois “pénsase que son especiais”. Eu estou de acordo con estas tres opinións. Respecto á primeira, é algo que sempre acontece: non se lle da a importancia que merecen aos temas do terceiro mundo. No referido á segunda, considero que “toda sociedade debe pactar historicamente coa tecnoloxía do seu tempo” (Neil Postman), pois se non pacta, desaparece. Por último, si que creo que moitas persoas están convencidas de que os xornais impresos nunca desaparecerán polo simple motivo de que os leva habendo toda a vida e son necesarios, pero a esta xente diríalle simplemente, que as novas xeracións nacen “co smartphone debaixo do cú”.
Relacionado con isto, está o tema das expectativas dos lectores por acceder ás noticias online do New York Times de xeito gratuíto, os xornalistas David Carr e Brian Stelter comparten a mesma opinión: “a xente que naceu na época onde todo por internet era gratis ve do máis normal que non haxa que pagar por contidos, pero a realidade é que nada é gratis”. Comparto cen por cen esta opinión; non podemos pretender que nos dean o traballo regalado.

RODRÍGUEZ SUÁREZ, MELISSA 152.E03

Advertisements

Posted on 7 Maio, 2015, in Posts individuais and tagged . Bookmark the permalink. Deixar un comentario.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: