Arquivo do blog

Os xornalistas como voceiros do poder

A comunicación local é a máis próxima ó cidadán polo tanto o xornalista que a cubre debe selo tamén. Creo que en canto á prensa escrita,  hai que diferenciar entre os xornais de edición impresa e os medios que só teñen versión dixital. Na prensa tradicional a información local é na maioría dos casos un manifesto dos poderes políticos, é dicir, un alto falante do poder. As novas simplemente son anunciadas ó estilo bando municipal, rara vez son analizadas e interpretadas polo xornalista, como debería ser. Válese, na maioría dos casos, dos comunicados das axencias de prensa das diferentes institucións, polo que rara vez están no lugar dos feitos e polo tanto, non están en contacto coa cidadanía. A información rara vez aparece contrastada nin documentada, outras dúas regras do xornalismo que non se cumpren.

Nos últimos tempos xurdiron novos medios dixitais que tratan dunha maneira máis coidada, documentada e contrastada a información, tanto a local como a xeral. Tamén é verdade que a internet permite outro tipo de xornalismo e non pasa así cos medios tradicionais.

Aínda así e todo non debería haber esa diferenza entre o xornalista que escribe nun medio dixital e o que o fai nun tradicional, a profesionalidade non debería depender do soporte se non do profesional.

O que está claro é que a sociedade cada vez é máis esixente e como calquera profesional, o periodista, debe ofrecerlle o que piden e ser máis próximo no seu traballo.

Rodríguez Martínez, Raquel    CL4X