Arquivo do blog

El menos común de los sentidos

Fuente: blog.lib.umn.edu

Fuente: blog.lib.umn.edu

El sentido común es algo abstracto y muy relativo. Está estrechamente relacionado con la intuición y la conciencia, y depende de muchos factores, entre ellos la cultura, la educación y la ética de cada uno. Es uno de los elementos que diferencian unas comunidades de otras (a pesar de que dentro de las mismas haya diferencias):  nos ofrece cierto control psicológico y nos permite establecer unas reglas éticas a partir de experiencias propias y consignas populares. Es por esto que cambia tanto en función de la comunidad a la que pertenezcas: lo que para un ciudadano de Madrid puede ser de sentido común probablemente no lo sea para un amish.

Gracias al sentido común podemos explicar e intentar predecir el futuro. De esto hablan las teorías legas que se analizan en el siguiente artículo. En él se hace hincapié en algo que muchas veces pasamos por alto: el impacto del sentido común, que según la autora del estudio “radica precisamente en que las personas no son conscientes de la influencia que tienen sobre su manera de entender el mundo (…) y al no ser objeto de comprobaciones científicas, dichas teorías son ampliamente aceptadas y reproducidas como resultado del consenso social.”

http://revistas.javeriana.edu.co/index.php/revPsycho/article/view/744/454

Aún así no hay que tomarse lo que diga la voz de la sabiduría al pie de la letra. A la vista está que no siempre acierta, por algo a estas teorías también se las conoce como teorías ingenuas. Hay que hacer uso del sentido común pero no abuso, para que no ocurra lo que advertía Unamuno: “Hay gentes tan llenas de sentido común, que no les queda el más pequeño rincón para el sentido propio”.

Espiñeira Forcada, Andrea 141 D03

O sentido non tan común

Geertz[1]Cando a un experto alfareiro zande se lle rompe unha das súas pezas mentras a está elaborando, o seu sentido común díctalle que foi cousa de bruxería, porque está seguro de que levou a cabo o proceso co maior coidado posible. Mentras que nós probablemente pensariamos que o fallo o produciu calquera outra cousa (unha pequena distracción, un segundo de torpeza, unha pequena arenisca).

Esta diversidade de “sentidos comúns” é o que nos expón Clifford Geertz no texto El sentido común como sistema cultural. Nel explica que para o que para nós cae de caixón, para outros non o é, porque varía segundo a cultura, a época, e a experiencia. Por tanto, o que nos chamamos sentido común, en realidade non é tan común. 

Pero a pesar desta diversidade, tamén propón unha definición xeral do que sería o sentido común, independentemente das variacións que poida haber entre as persoas: ‘Cuando decimos que alguien tiene sentido común no sólo queremos sugerir el hecho de que utiliza sus ojos y oídos, sino que, como decimos, los mantiene -o así lo intenta- abiertos, utilizándolos juiciosa, inteligente, perceptiva y reflexivamente, y que es capaz de enfrentarse a los problemas cotidianos de una manera cotidiana y con cierta eficacia”.

Na miña opinión, creo que o que di Geertz é certo. Penso que varía en funcións dos factores que el expón no texto. Por exemplo, condenar a unha suposta bruxa a morte era algo lóxico na Idade Media, en cambio a día de hoxe pareceríanos unha aberración.  Ademais, nalgúns aspectos e situacións, considero que o sentido común é algo máis subxectivo. Seguro que non é a primeira vez que, nun determinado momento, discutiches con algunha persoa porque o que ti considerabas lóxico, a ela lle parecía irracional. A experiencia é un factor que inflúe na hora de tomar decisións e empregar o sentido común, pero non hai dous humanos no mundo que teñan o mesmo percorrido vital.

Tampouco creo que as persoas carezan de sentido común, senon que teñen un concepto diferente del. Por exemplo, unha persoa pode facer algo que a nós non nos pareza lóxico, que tome unha decisión que nós non tomariamos, etc. E sen embargo esta persoa cre que foi a mellor opción. Non quere dicir que sexa estúpida, ou que o sexamos nós, simplemente temos unha cultura diferente, un razoamento diferente e/ou unha experiencia diferente, e consideramos que as nosas propias decisións eran mellores que as outras. 

En relación coa Central Folque, creo que moitas persoas tildarían como “falta de sentido común” a decisión dos músicos de traballar como tal, e máis agora que algúns deles teñen familia, posto que non é unha profesión estable, que teña uns ingresos moi elevados. Certamente, é unha profesión na que é moi difícil obter altos ingresos, e que é moi inestable, xa que nos tempos que corren a cultura é un ben prescindible en favor de bens e servizos máis necesarios. Pero para eles esta é unha forma de vida tan respetable como calquera outra, e é a forma de vida que decidiron escoller, porque era realmente o que lles gustaba e lles satisfacía persoalmente. Entón, por que non ían facelo? 

Orge Fernández, María 142 A02