Arquivo do blog

Persoal, non profesional

Levántome pola mañá. Doume unha ducha. Almorzo con café. Consulto o Twitter. Vou currar. Falo co xefe. Converso cos colegas. Discuto co veciño. Como mentres miro a tele. Volvo ao choio. Penso nos meus fondos no banco. Sigo traballando. Cea para levar. Adiantar traballo. Chatear. Durmir mal.

A rutina diaria, o eterno castigo de Sísifo. Este pode o ser  pozo de perdición de moitos xornalistas locais. Perderon o ánimo e a ambición hai moito, se cadra desenganados pola actitude preguizosa dos compañeiros. Hai traballo, e iso xa é algo, sobre todo agora, coa de paro que hai, porque non vou acabar na fila do INEM. O máis fácil e fichar, presentarse na rolda de turno e escribir a noticia para mañá. Esforzarse e ir por libre é unha perda de enerxía e tempo, que -¡total!- aquí nunca pasa nada. Non vou ser parte deste xogo de facer medra-la cidade. Non vou meterme nos grandes negocios que se agochan baixo os partidos e as construtoras. Non. A cidade desenvolverase como o dicten os que saben. Ademais, outros encargaranse de atopar as mazás podres do sistema. Eu non son quen de sinalar quen ten as mans manchadas.

¿E a xente de a pé? Non interesa o máis mínimo. ¿De qué me poden servir as filípicas dun vello que traballaba no Porto? ¿Teño estar enriba de cada concelleiro para sacarlle información? ¿Por qué patearme cada metro da cidade? Por suposto que non. O único que interesa son os shows, as estreas de cine, os concertos, as inauguracións iluminadas polo sorriso do alacalde de turno, as festas e as manifestacións. O público é o que podemos ver na superficie, non o que está baixo ela. Este é o meu traballo, non a miña vida.

Eu quería cubrir grandes acontecementos, marchar de correspondente ao estranxeiro ou traballar nas redaccións das grandes capitais. Aí é onde está o que interesa, ou polo menos o que debe interesar a todos. ¿Qué máis dá o que pase aquí?

Pereira Vila, Jorge CLX4

Conde Roa, a nova imaxe de Compostela

Santiago de Compostela, capital de Galicia e da súa cultura, coñecida mundialmente polo Camiño de Santiago, é tamén coñecida ultimamente  polas “ocorrencias” e os actos que protagoniza o seu alcalde, o “popular”  Xerardo Conde Roa.

Dende o 1 de Xullo do 2011, cando o edil compostelán tomou o bastón de mando do concello,  non se deixaron de suceder as novas referidas á súa persoa:  o caso Ángel Espadas, as ameazas ós integrantes do 15M, os insultos ó técnico de iluminación despois dunha obra teatral, o desmantelamento da Sala Nasa, os seus delirios de grandeza de levar o AVE a Lavacolla pasando pola estación e tren e de autobuses, a especial repugnancia que sente por Leo Bassi e xa o colofón, pono a nova que estos días ocupa as principais portadas, a súa suposta estafa a Facenda de case 300.000€.

Estes son só algúns dos casos e dos actos, hai moitos máis, polos que Conde Roa foi e segue sendo portada na información xeral e sobre todo da comunicación local. A súa actitude demagoga, compulsiva e moitas veces sen educación, está sendo obxecto de burla en moitos sectores sociais. É unha pena que unha cidade exemplar como sempre o foi Santiago de Compostela, epicentro do turismo galego, sede universitaria, cuna da cultura, comece a ser coñecida por ter un alcalde ridículo, inconsciente e presuntamente corrupto.

http://youtu.be/BXIK18Ku5YE

Rodríguez Martínez, Raquel  CL4X