Arquivo do blog

“ProT: Último repaso a Down Compostela”

Tras nuestra experiencia en la Fundación Down Compostela y la última revisión del trabajo en la tutoría del jueves, os mostramos en este post de forma resumida el interior de esta Fundación con la ayuda de los términos que hemos visto en la mencionada hora de tutoría.

Desde el punto de vista operativo, repasaremos en Down Compostela los siguientes apartados:

–          Persona social: Aquí explicaremos quién es Down Compostela, quiénes acuden a esta fundación y por qué. Down Compostela nació en el año 1997 de la mano de diez padres de niños/as con Síndrome de Down. Al principio, formaron esta asociación con el objetivo de poder ofrecerles a sus hijos todo aquello que fuese necesario para su mejor desenvolvimiento, adaptación social y, en definitiva, mejor calidad de vida. Con el paso del tiempo, fueron creciendo hasta que en el año 2006 se constituyen como Fundación, se unen al resto de red “Down Galicia” (que está integrado por Down Compostela, Vigo, Pontevedra, Ourense, Lugo, Coruña y Ferrol) y disponen ya de un local donde implantan su sede, situado en el Barrio de Conxo, Santiago de Compostela. Desde entonces, esta Fundación ha crecido de una manera espectacular. Los integrantes ya no son solo padres y madres de niños con esta discapacidad, sino que ahora cuentan con especialistas (psicólogos, pedagogos, logopedas…) para poder funcionar de manera mucho más eficiente. También cuentan con una persona encargada de la organización de eventos y comunicación a los medios de todas las actividades que Down Compostela realiza. Por otra parte, y lejos de lo que se pueda creer, a Down Compostela no solo acuden personas con Síndrome de Down, sino que también todas aquellas personas que tengan algún tipo de problema para comunicarse.

–          Organización interna: Como ya mencionamos, Down Compostela forma parte de la red de Fundación Down Galicia y Down España por lo que sí que comparten ciertos aspectos. Dentro del propio Down Compostela tienen un presidente, vicepresidente y una directora, Marta Rodríguez, además de un equipo de especialistas que trabajan mano a mano en esta fundación. En definitiva, tienen una estructura organizativa vertical, jerárquica, pero a la vez, horizontal ya que todos trabajan a un mismo nivel, prácticamente.

–          Territorio en el que actúa: Esta fundación no solo trabaja en la comarca de Santiago de Compostela. Abarca todas aquellas zonas que queden próximas y sus usuarios provienen de diferentes lugares como Milladorio,  Bertamirás, A Estrada…

–          Los lugares informativos en los que actúa son, principalmente en colegios e institutos, para favorecer la integración e igualdad de oportunidades con todos los niños. También actúan en los hospitales de la ciudad compostelana, concretamente en el área de maternidad, para poder informar y empezar cuanto antes con las actividades que forman su plan de Atención Temprana, de 0 – 6 años. Todas las actividades dedicadas al mejor desarrollo de los usuarios de Down Compostela se desarrollan en la sede que tienen en Conxo, un edificio totalmente equipado con todo el material necesario para llevar a cabo estas actividades, reuniones con los padres etc.

–          La red social que forma Down Compostela se centra, básicamente en 4 ejes: La propia Universidad de Santiago de Compostela, que colabora con la Fundación en sus diferentes actos, como en las Jornadas de Lectura Fácil que se dieron en nuestra facultad y a la que nuestro grupo ProT pudo asistir, entidades privadas ( como lo son LaCaixa o el Hostal de Los Reyes Católicos), el propio ayuntamiento de Santiago de Compostela de los que reciben un tipo de ayuda para seguir con su tarea y la Xunta de Galicia.

Desde el punto de vista de la Comunicación y Desarrollo, Down Compostela parte de una premisa inicial que es llegar a unas cuotas básicas de independencia y participación social en la misma medida que el resto de los ciudadanos, es decir, defienden la IGUALDAD. Para ello, en sus estatutos cuentan con unos valores muy definidos, que son los siguientes: dignidad y derechos de la persona, respeto y valoración de la diversidad, no discriminación e igualdad de oportunidades y la integración y normalización de las personas con esta discapacidad. Este objetivo o premisa principal se argumentan desde la Fundación en base al Artículo 15 de la Ley: Promoción personal y atención a las personas en situación de dependencia. Para su desarrollo, desde la Fundación preparan diferentes planes de actuación en distintos focos, para favorecer esta integración social y laboral de las personas con Síndrome de Down.

Todo lo que hemos explicado se refuerza en su principal herramienta de comunicación, su completísima página web en la que se detallan estos puntos, así como todas las actividades que se llevan a cabo y los mecanismos por los que todos aquellos que queráis colaborar con ellos, podáis.

Desde nuestra parte, solamente nos queda agradecer a Down Compostela y concretamente, a su directora Marta y su responsable de comunicación, Ana;  dejarnos formar parte de esta gran labor, aunque solo fuese por unas semanas.

Domínguez, Rodríguez, P. S2C,  2A2

“ProT: chegamos ao fin con COGAMI”

Para o noso traballo de ProT encargámonos de traballar con COGAMI ( Confederación Galega de Persoas con Discapacidade) que pertence a COCEMFE (Confederación Española de Persoas con Discapacidade Física e Orgánica) xunto con outras asociacións a nivel autonómico. COGAMI conta a súa vez con centros en cada provincia galega ( A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra) e en diferentes concellos das mesmas, polo tanto a rede de actuación sería a comunidade galega.

A asociación ten como fin chegar ás persoas con discapacidade, con independencia do seu xénero, idade ou  posición económica. O discurso que leva a cabo COGAMI é un discurso sinxelo, cercano e accesible a calquera tipo de persoa, intentando transmitir a igualdade das persoas con discapacidade tanto a nivel laboral como en tódalas actividades da súa vida diaria. Tamén loita pola promoción dos dereitos das persoas con discapacidade e o apoio ao ámbito legal, psicolóxico, laboral e en resumo, conseguir unha sociedade integrada.

As dimensións que incorpora COGAMI son as seguintes:

  • Dimensión Tecnolóxica:

A dimensión tecnolóxica da cultura é o seu capital, as súas  ferramentas e coñecementos, e o seuxeito de relacionarse co entorno físico. Neste aspecto COGAMI conta con diversas ferramentas para chegar aos seus socios e á sociedade, en xeral. Entre elas está a súa páxina web, as notas de prensa que envía aos respectivos medios impresos para que inclúan as novas correspondentes da asociación e os diferentes proxectos que leva a cabo. Tamén ten perfís en facebook, twitter, google+, linkerin, youtube, ibox…

  • Dimensión económica:

A comunidade de COGAMI ten na dimesión económica un dos piares fundamentais. A entidade sobrevive mediante axudas da Xunta de Galicia, aportacións individuais… Ademais a entidade busca traballo para os seus membros para que disfruten dunha independencia monetaria dos seus familiares.

  • Dimensión política:

No organigrama queda reflexada a distribución de poder. Cada sección pode tomar unha serie de decisións relevantes no seu campo de actuación pero estas deben ser aprobadas pola  Xunta Directiva e un consello común a todas as seccións, que teñen una visión mais global da asociación e poden pulir os detalles necesarios. O organigrama establece de forma vertical combinada coa horizontal ( os diferentes departamentos que configuran unha área). ORGANIGRAMA4

  • Dimensión institucional-social:

A asociación ten un papel fundamental de apoio psicolóxico ós membros, esta ten persoal que axudan as relación familiares e de amizade. Así mesmo entre os membros da asociación tamén xorden relación, xa que pasan bastante tempo xuntos en actividades e poden apoiarse mutuamente e compartir sentimentos comúns.

  • Dimensión ideolóxica e de crenzas:

Nesta ocasión decidimos comentar de forma conxunta a dimensión ideolóxica e de crenzas, xa que a asociación o que pretende é crear unha comunidade que parte dunha base conxunta de apoio, integración e promoción dos dereitos e deberes de calquera persoa que sofre algún tipo de discapacidade. Co cal este aspecto sería o que provocaría un sentimento de conxunto e de puntos en común.

Despois desta breve introducción do que é COGAMI, a que persoa social vai dirixido o seu discurso sinxelo e o que pretende conseguir con el, debemos facer referencia ao labor que nós desenvolvemos dentro da entidade. Colaboramos coa área de comunicación, orientadas por Cristina Pet, Fernando e María Acuña, na que participamos no coñecemento dos diferentes instrumentos que empregan para a súa comunicación externa e a incorporación de puntos de vista novos. Axudamos na elaboración dunha rolda de prensa, na escaleta do programa de radio “Sen Barreiras” para a súa emisión cada dúas ou tres semanas ou no diseño dunha nova estratexía de comunicación.

Mosteiro Reboredo, Mª Cristina

S2D, 3 a1

“ProT: Itinera, para sempre con nós”

Un mes e medio. Probablemente dous. Ese foi o tempo que compatimos cos usuarios de Itinera, unha Organización Non Lucrativa (ONL) que ten como finalidade axudar ás persoas con problemas de saúde mental. O primeiro día que chegamos alí recordamos que iamos con respeto, respeto ao descoñecido e tamén respeto ao traballo que alí estaban a realizar. Carlos Martínez, o coordinador da asociación, recibiunos con afecto e axudounos desde o primeiro día. Explicounos o funcionamento e as actividades que levaban a cabo. Cada día era unha aventura para os usuarios de Itinera.

Aínda que está dirixido a persoas con enfermidades mentais, cómpre destacar que a persoa “social” á que vai dirixida non é tan só estes usuarios (120), senón tamén de forma indirecta as familias destes, así como os voluntarios (40) e os profesionais que colaboran de forma altruista con ela (3).

No tocante á comunicación, a mensaxe que queren transmitir ao resto da sociedade é a de integración destas persoas no mundo que as rodean. Queren que os seus usuarios continúen a facer as mesmas (ou parecidas) actividades que realizaban antes do brote, xa que son xente con inquedanzas, emocións e con moitas ganas de seguir aprendendo. Saben difundir e inculcar este obxectivo a todas as persoas que teñen algo que ver coa asociación e, por extensión, tamén a toda a sociedade no seu conxunto. Cecais o único que faltaría aquí sería que participasen máis en actividades de difusión externa da organización para que todo o mundo comprendese esa mensaxe.

Como mencionabamos antes, o desenvolvemento das actividades de Itinera pareceunos idílico para o que pretenden acadar. Divídense en tres programas: programas de xestión, programas de acción voluntaria (onde se atopan todas as actividades que realizan usuarios e voluntarios xuntos) e programas de xestión. Nós, como grupo ProT, participamos nos programas de acción voluntaria, rehabilitando o cemiterio de Conxo, visionando películas no seu “Cineforum” particular e preparando debates dos principais temas de actualidade. Foi, sen dúbida, unha participación pola nosa parte moi activa e dinámica que nos brindou a posibilidade de coñecelos máis directamente, escoitalos e intentar comprender que pasa polas súas cabezas, aínda que iso non era sempre sinxelo.

Itinera, como asociación operaba nun territorio municipal, entendido como aquel espazo valorado simbolicamente polos grupos humanos e de carácter administrativo. Céntrandonos máis no concreto, o espazo no que se movían as actividades desta asociación era Santiago de Compostela (onde tiña a súa sé), o cemiterio de Conxo (espazo de contacto co medio ambiente) e tamén a localidade cercana de Vila de Cruces (onde os usuarios entraban en relación con animais de granxa e aprendían a desenvolverse nun espazo de maior liberdade). Aínda que como organización, Carlos Martínez mantiña que non era moi grande, tiñan unha rede moi interesante e desenvolvida:

 

Finalmente, no que se refire á organización de Itinera, cómpre comezar facendo unha distinción entre os recursos financieros dos que dispoñen e os recursos humanos. Dentro dos primeiros, o coordinador explicounos que intentan captar fondos de varios modos, tanto no eido público (con subvencións, exencións fiscais…) como no eido privado (aportación dos socios, contratos de patrocinio, donacións…). Eses fondos que conseguen son xestionados e diversificados mediante unha estratexia propia que lles permite aproveitalos da mellor forma posible. No tocante aos recursos humanos, Itinera está formada por:

  • Unha Xunta de Organización, que elixe ao coordinador xeral (Carlos Martínez).
  • Socios que aportan fondos propios.
  • 120 usuarios.
  • 3 profesionais (un traballador social, unha psicóloga e un educador social).
  • 40 voluntarios.

Nós, neste tempo que compartimos con Itinera, aprendimos a valorar o excepcional traballo que levan a cabo. Aprendimos a dar o mellor de nós mesmos para que eles o pasasen ben coa nosa presenza. Foi unha experiencia que nos encheu de satisfacción, por iso, o día 12 de maio, imos participar na I Xornada de Experiencias Asociativas en Saúde Mental, para continuar aprendendo dunhas persoas que nos acolleron na súa asociación da mellor forma posible. De parte de todo o grupo 4A2, moitísimas grazas.

Rodríguez-Volta Corrochano, Ruiz-Falcó Tejeda, Salgado Álvarez, Salgado Santos, 4A2

“ProT: Adeus, Feitizo”

Despedímonos da asociación Feitizo cun breve repaso dos puntos clave que caracterizan a esta asociación:

Persoa “social”

A asociación Feitizo está formada por diferentes socios, sendo a maioría deles xente nova menor de 35 anos. Aínda así, esta asociación estase dirixindo cara un cambio nos seus estatutos e na súa razón social, para permitir que persoas que superen esa franxa de idade poidan formar parte da asociación.

Comunicación

No referente a súa comunicación interna e externa, Feitizo utiliza diferentes estratexias de comunicación. A nivel interno, comunícase cos seus socios por teléfono, e-mail e mediante a realización de asembleas anuais e extraordinarias (tamén se realizan reunións máis informais para tratar asuntos concretos da asociación). A nivel externo, a comunicación realízase a través de diferentes redes sociais.

A nosa colaboración con Feitizo tamén nos serviu para coñecer cómo é a comunicación desta asociación coa súa comunidade. En xeral, sorprendeunos que prestasen tanta atención á imaxe que na súa comunidade teñen da asociación, pero despois explicáronnos que, ao traballar nun entorno no que todos coñecen a todos, é moi importante ter unha imaxe positiva e boas críticas, porque a principal publicitación desta asociación é a través do boca a boca. Ademais, precisan manter boas relacións co concello, xa que é o organismo que lle concede os permisos ou espazos (como o pavillón municipal) para a maioría das súas actividades.

As necesidades dunha asociación que acaba de comezar son moitas, e como grupo pequeno e con poucas posibilidades de axuda, tivemos que elixir moi ben cómo axudalos. Decidimos darlle apoio corporativo e tentamos organizar unha estratexia de publicitación e captación de socios, de apoio as actividades futuras que queren organizar e expansión do público obxectivo. Tamén deseñamos unha páxina web que amosa que é Feitizo e qué actividades está levando a cabo. Tamén decidimos potenciar os espazos na rede nos que se desenvolve Feitizo como Facebook, Twitter e Tuenti. Este apoio tenta servir para que a asociación poda recadar fondos para as súas actividades e aumentar o número de xente que participe nas actividades. Feitizo xa ten en mente novas actividades para os vindeiros meses, xa publicitadas en todos os medios que temos ao noso dispor, intentando que chegaran ao maior número posíbel de habitantes próximos a Santiago de Compostela, e especialmente ao concello de Arca.

Desenvolvemento

A colaboración con Feitizo tamén nos mudou a idea xeral que todos tiñamos de que unha asociación de temo libre adícase a realizar actividades para entreter aos nenos ou para ocupar o seu tempo de ocio, pero isto, non deixa de ser unha percepción completamente errónea, xa que, ante todo, o seu fin é educar en valores (valores como a solidariedade, respecto, ecoloxía ou a cultura galega) ao mesmo que os destinatarios (que pertencen a tódolos rangos de idade, tanto nenos como adultos como persoas da terceira idade) pasan un bo rato cunha alternativa lúdica de tempo libre.

Organización

En canto a organización interna da asociación, podemos ver que está composta por 14 socios constitutivos, que teñen voz e voto na toma de decisións. Nas reunións de Feitizo tamén participan máis socios, aínda que só teñen voz nas mesmas. Para unha mellor organización, os membros de Feitizo teñen unha presidenta, unha tesoureira e unha secretaria así como cinco vocais á hora de transmitir as decisións.

Territorio/espazo/redes

O territorio no que se desenvolve esta asociación é principalmente o concello de O Pino e arredores. No referente as súas redes, Feitizo colabora con diferentes asociacións coas que esta en contacto como o concello, Cáritas Diocesana de Santiago de Compostela, o CPI Camiño de Santiago, do concello de O Pino, e a parroquia de Santa Eulalia de Arca, territorio onde desenvolve a maior parte das súas actividades.

En canto ao espazo, Feitizo realiza os seus proxectos e actividades inscritos esencialmente no espazo lúdico, pero tamén no sociocultural e medioambiental.

Final

Este foi, por tanto, un traballo de aportación mutua, no que tanto a asociación coma nos saímos beneficiados e conseguimos algo.

Por unha banda, a asociación gañou catro novos membros durante o período no que traballamos con eles. Neste tempo no que intentamos sacar partido á nosa familiaridade coas redes sociais e a nosa facilidade de investigación para poñer a cabo as innovacións das que xa falamos e que consideramos que foron de gran axuda para eles.
Por outra banda, nós aprendemos como é o funcionamento dunha asociación deste tipo. E non só aprendemos como funciona Feitizo en concreto e as súas particularidades, senón que tamén aprendemos como debe funcionar toda organización de características similares. É dicir, fomos conscientes da gran cantidade de traballo organizativo e promocional que implica a creación dunha asociación.

Grupo 1B1

“ProT: Repaso a ATEGAL”

E para rematar, hoxe ímoslle dar un repaso completo a ATEGAL, o centro de formación permanente de adultos no que traballamos Cruz, Borja, Óscar e eu, Jessica, para o ProT.

Antes de meternos en materia, recordarvos que ATEGAL é unha entidade sen ánimo de lucro, financiada pola Xunta de Galicia, na que se integran as Aulas da Terceira  Idade de Galicia.

–          A quen está dirixida? Quen é a persoal social á que se orienta e que se pretende formar nestas aulas?

Sendo o principal obxectivo do centro a promoción sociocultural para as persoas adultas que desexen perfeccionar a súa formación en diversas materias e contribuir, así, á elevación do nivel cultural da sociedade galega, temos que o perfil consumidor ou, mellor dito, alumno do centro é unha persoa activa, con máis de 50 anos, movida e motivada polas inquedanzas de aprendizaxe e, na maior parte dos casos, polas ganas de servir á sociedade.

–          Como é a organización do centro?

A organización do centro segue o modelo xerárquico, partindo do presidente a nivel comunidade autónoma, continúa cun vicepresidente, secretario, tesoureiro e vocais propios en cada sede.

Asemade, cómpre destacar a división interna en departamentos, segundo as distintas áreas nas que se inclúen as materias e onde se atopan os profesionais correspondentes.

Poderíamos dicir, entón, que a súa organización é vertical se falamos do órgano directivo e horizontal se nos referimos ao reparto por asignaturas.

–          Onde funciona? Cales son as súas redes?

Coa sede principal situada na capital galega, ATEGAL conta con centros espallados por toda Galicia: A Coruña, Padrón, Ferrol, Vigo, Pontevedra, Ourense, Lugo, Vilalba e Monterroso.

En canto a redes, a entidade mantén relación con numerosas organizacións destinadas a funcións e actividades sociais, que lles serven como apoio e complemento nas súas actividades. Algúns exemplos serían: a Cruz Vermella,  Entreculturas, Médicos Sen Fronteiras, Colexios de Xesuítas, alumnos das universidades…

–          Que buscan aportar? Que queren comunicarlle á sociedade?

Como organización social, ATEGAL promove o desenvolvemento de actividades socioculturais que permitan a mellora da formación integral daqueles maiores que o desexen; así como o intercambio de experiencias e prácticas encamiñadas á mellora da calidade de vida e benestar das persoas maiores mediante plans pedagóxicos axeitados. Todo isto, unido ao desenvolvemento de programas solidarios que favorezan a participación activa e creativa dos seus alumnos no mundo do voluntariado.

En resumo, a asociación ATEGAL ten como obxectivo final a mellora do benestar persoal, a saúde integral e a calidade de vida dos maiores a través das actividades socioculturais.

–          En canto ao desenvolvemento, como traballan?

Para levar a cabo os obxectivos descritos no anterior epígrafe, a asociación busca e promociona fontes de financiamento, subvencións e audas económicas que lle permitan alcanzar os fins establecidos e poder levar a cabo os seus proxectos. No que a estes se refire, temos que ATEGAL organiza e coordina cursos, xornadas, seminarios, congresos e todo tipo de actividades que contribúan á formación, reciclaxe e intercambio de experiencias.

Por último, cómpre salientar que ATEGAL edita o seu propio material, impreso en boletíns e revistas, así como material fotográfico, vídeos e publicacións multimedia, cuxa función non é outra máis que a de servir de sustentar as actividades propias do centro.

 Iso é todo, rapaces! Agardamos que a nosa actividade con ATEGAL vos servise de proveito 😉

Saúdos!

Méndez Lema, S2F, 3A2

“Prot: las últimas pinceladas al retrato de Cruz Roja”

Durante nuestro Pro-T en Cruz Roja, en las áreas de Mediación Social y EBAE (Espacio de búsqueda activa de empleo) nos encontramos con multitud de personas con realidades muy diferentes. Mientras que el programa de Mediación Social está dirigido a niños y niñas del área de Fontiñas en Santiago de Compostela; el EBAE tiene una vocación de servicio ciudadano.

Estas dos no son las únicas áreas en las que trabaja la asamblea de Cruz Roja en nuestra ciudad, también tienen proyectos de:

  • Persoas Sin Hogar
  • Inmigrantes
  • Mayores
  • Mujeres
  • Socorros y Emergencias
  • Formación
  • Sensiblizacion

Cruz Roja no solo acoge a usuarios en sus diferentes áreas de trabajo, también oferta formación y acoge voluntarios. Estas actividade es posible gracias a los más de 600 voluntarios y a los 1150 socios e socias.

 La actividad formativa llevada a cabo se engloba en cuatro ámbitos:

  1. Capacitación de nuestro voluntariado

  2. Formación externa

  3. Formación ocupacional

  4. Colaboración en la formación de estudiantes

Cruz Roja es una organización de personas voluntarias, que son la expresión de un compromiso solidario libremente asumido, que se manifiesta en el respeto a los ideales de Cruz Roja y hacen posible la acción de la institución, siendo su sello de identidad y su garantía de continuidad. Por esto cuenta con procesos de incorporación y participación del voluntariado.

 En cuanto a nuestro Pro-T en Cruz Roja, desglosamos las dos áreas en las que participamos:

 Mediación Social se ocupa de realizar actividades de ocio y tiempo libre para sus usuarios implementando un programa de actividades diarias de apoyo escolar, de ocio y de cultura. Los miembros de este grupo persiguen la integración de jóvenes en situación de riesgo.

 – El EBAE, que está integrado dentro del Plan de Empleo para Colectivos Vulnerables, busca ayudar a la población a en la búsqueda activa de empleo.

Aunque las actividades de Mediación están restringidas al área de Fontiñas, al EBAE se acerca gente de toda el área compostelana y es uno de los servicios más activos y reclamados por los usuarios.

La información sobre las actividades, ofertas de trabajo, cursos y otras noticias puede encontrarse en los Boletines Digitales del Departamento de Empleo de Cruz Roja de Santiago. Las personas que quieran recibirlo solo tienen que enviar un email a ebaesantiago@cruzroja.es y solicitarlo. En la página de Facebook puede consultarse en el apartado SCRIBD.

A  nivel organizativo hay que recordar que estamos hablando de una gran entidad y que la sede de Compostela no actúa en solitario sino que sigue los mandatos de la Asamblea Nacional. Cruz Roja también existe a nivel internacional, ese Movimiento Internacional está formado por tres componentes, cada uno con personalidad jurídica propia y con funciones diferentes pero complementarias:

  • El Comité Internacional de la Cruz Roja CICR.

  • La Federación Internacional de Sociedades Nacionales de la Cruz Roja Y de la Media Luna Roja.

  • Las Sociedades Nacionales de la Cruz Roja y de la Media Luna Roja.

Así pues Cruz Roja tiene carácter nacional e internacional, con actuaciones local. Ejerce su actividad en todo el territorio español, con la autonomía necesaria y como única Sociedad Nacional de Cruz Roja en España. Su sede central radica en Madrid.

Los ingresos provienen principalmente de la participación ciudadana, casi siempre anónima, de las subvenciones de las administraciones públicas y de la prestación de servicios. También se obtiene ingresos de: Sorteo do Ouro, socios, donaciones y colaboración empresarial.

Para más información sobre la Cruz Roja de Santiago de Compostela

Tlf: 981586969.

Email: santiago@cruzroja.es

Dirección: Avenida de Lugo sn, esquina rúa Berlin (Fontiñas)

www.cruzroja.es

Facebook

Seijas Rodríguez, S3C, T4-A1

Sánchez Andrade, S3F, T4-A1

“ProT: Una reflexión definitiva sobre nuestro mes en el Albergue J. XXIII”

Después de realizar la memoria del trabajo y la revisión previa a la tutoría de esta semana, hicimos una reflexión sobre los fallos en comunicación que tuvimos a lo largo de la jornada y cuáles fueron nuestros intentos de solución y/o mejora en el ALBERGUE JUAN XXIII:

a) Uso poco aprovechado de las herramientas de Internet, (la página web estaba poco actualizada y el acceso a ello para perfeccionarla era limitado) aparte de que los usuarios a este centro no son personas que normalmente se conecten a Internet.

b) La comunicación usuarios del centro con los responsables de éste. Las actividades lúdicas no son el plato fuerte del centro. Por ejemplo, el Videoforum que nuestro grupo decidió patrocinar no funcionó. Tenía que haber una motivación mayor que comentar la proyección de una película. Al final, la solución a la poca asistencia a la actividad se resolvió añadiendo a la película unos aperitivos. Una idea simple a la par que exitosa.

c) La comunicación de los encargados del Albergue con el exterior. Las actividades podrían ser más numerosas si el centro tuviera la iniciativa de promocionarlas en otras asociaciones. El problema aquí, fue que no teníamos la responsabilidad suficiente como para acudir en nombre del Albergue. Lo único que estuvo a nuestro alcance fue comentarlo en clase para interés de otras asociaciones.

Esto ha sido todo con nuestro trabajo ProT. El miércoles lo explicaremos en la tutoría.

Rego Rey GBCP, 3B3

ProT: Continuamos con Itinera

Esta semana mi implicación en el trabajo Prot se resume, principalmente, en dos actividades:

En primer lugar, la realización de mi parte individual de la memoria del Prot que hemos tenido que entregar esta semana.  Para ello he reflexionado sobre la evolución en mi colaboración con Itinera y en cómo creía yo que el funcionamiento de la misma podría mejorarse. Ya explico esta propuesta en la memoria.

En segundo lugar, yo y mis tres compañeros, hemos elaborado de forma común el resto de la memoria, intentando extraer lo máximo posible lo que hemos aprendido así como nuestra visión sobre la organización de la asociación Itinera.

Rodríguez-Volta Corrochano, S3A, 4A2

“ProT: Las ONGDs no se libran de los recortes del Gobierno”

Esta semana, dentro de InteRed, al igual que en las restantes ONGDs españolas, imagino, se ha dado paso a las palabras de indignación tras el anuncio, hace ya unos días, que ha dado Cristobal Montoro, ministro de Hacienda y Administraciones Públicas, sobre los recorten de la Ayuda Oficial al Desarrollo (AOD). Dicha inversión era en el 2011 de 3.667 millones de euros, frente a los 1.979 millones en los que nos quedamos tras la decisión tomada en los altos cargos.

En InteRed no deja de surgir la indignación frente a esta medida, que dificulta enormemente la lucha por la igualdad de derechos. La consecución de una educación, una alimentación, una salud, etc. en resumen, el cumplimiento de unos Derechos Humanos a nivel mundial. Por ello la pasada semana InteRed se manifestó mediante palabras y elaboró este comunicado en el que expresa, de una forma mucho más amplia y explicada, esto que acabo de comentar.

Dejando de lado las novedades en la asociación que hemos vivido esta semana, comentar que nuestra primera experiencia con InteRed está llegando a su final. Esto no significa que lo abandonemos por completo. Cada miembro del grupo decidirá cual será su futuro con esta ONGD que nos ha acogido durante dos meses.

Esta semana retiraremos de la facultad los paneles informativos que todavía lucen en la entrada. Pero esperaremos hasta el próximo viernes para despedirnos definitivamente. Tan solo decir que el contacto con InteRed no se ha roto, y esperamos que siga siendo así.

Álvarez Bao, Arantxa; S1D, 1A3

ProT: “Concluyendo la memoria”

Esta semana ya no hemos acudido al Ensanche, la asociación con la que habíamos colaborado durante este período, ya que nuestro último día allí tuvo lugar la pasada semana. Desde entonces,  cuando concluyó nuestro trabajo allí, nos repartimos entre los distintos miembros del grupo los diversos apartados de la memoria que debemos entregar este miércoles 18 de abril, que finalmente tendremos que exponer el día 25 de abril en la sesión de nuestro tutorizado. En esta memoria va incluído de forma muy breve todas las actividades que desempeñamos en el centro y una visión personal de cada miembro del grupo sobre este trabajo. Ha sido laborioso, pero hemos aprendido mucho con la experiencia.

Panero Louzán, S2C, 3ª3

“ProT: Esto es to, esto es to, esto es todo amigos”

Tras un par de meses trabajando con ATEGAL toca el momento de que nuestros caminos se bifunquen. Han sido dos meses de distintas experiencias que nos han enriquecido tanto a nivel personal como a nivel profesional, ayudandonos a ganar algo de experiencia a través de la redacción de artículos de sus actividades y diferentes notas de prensa. Paula, Fátima y Miriam nos han acogido como cuatro miembros más, facilitándonos el trabajo. Cottolengo, merenda solidaria o Entre Culturas ya no serán nunca más términos carentes de sentido para nosotros.

Ahora toda despedirse, dar las gracias y acabar de elaborar la memoria de nuestro trabajo ProT, aunque esto no tiene por que ser un adios. Dejémoslo en un simple hasta luego, porque seguro que volveremos a encontrarnos sin necesidad de adecuarnos a las pautas de un guión de trabajo o al programa de una materia.

Creo, y hablo por el resto de mis compañeros también, que finalmente hemos dado en el clavo con la asociación. Gente muy cercana, amena, interactiva y participativa. Hemos tratado de mejorar su comunicación, hemos aprendido y aún encima hasta lo hemos pasado bien. ¿Que más se puede pedir?

Negreira Rey, Oujo Paz, Méndez Lema y Martínez Montero, eternamente agradecidos a ATEGAL. Para la semana os detallaremos más pormenorizadamente nuestra memoria, con los pasos resumidos que hemos dado.


Martínez Montero, S2c, 3a2

“ProT: Memorias de DOWN Compostela”

Atopámonos nestes días xa coa elaboración das memorias do traballo.

A experiencia do noso grupo ProT coa fundación DOWN Compostela foi realmente enriquecedora para todos nós, tanto académica como persoalmente.

Profundizamos e aprendemos moitas cousas novas sobre as persoas con obstáculos na expresión e na comprensión, pero sobre todo fomos capaces de comezar a velas como persoas capaces e non como discapacitados. Nisto incide moitísimo a fundación de cara ao público, como puidemos comprobar en todos os actos aos que asistimos, vendo o grande traballo e o esforzo que levan a cabo.

Neste tempo puidemos observar e empaparnos do exemplo de superación que son tanto traballadores como usuarios desta asociación.

Verdadeiramente a metodoloxía do traballo foi activa e moi interesante, na nosa opinión. Pensamos que fomos traballando ben, os catro membros do grupo coordinámonos correctamente e fomos desempeñando as diferentes funcións que requiriron todas as actividades nas que traballamos coa fundación.

Cabe destacar que dende DOWN Compostela nos trataron estupendamente, e quedámonos como anécdota co picoteo ao que nos invitaron tras a entrega de premios que tivo lugar no Hostal dos Reis Católicos, onde coincidimos casualmente co xa ex alcalde da cidade, Xerardo Conde Roa.

Ferro Falcón, S2A, 2A3

“ProT: Memorias do aprendido”

O traballo con COGAMI xa rematou e estes días adicámonos a realizar as memorias entre as tres integrantes do grupo.

No tempo que faciamos as memorias puxémonos a falar sobre o que aprenderamos coa entidade, xa que ao ser nós as que nos levantamos e buscamos todo o necesario para desenvolver a práctica aprendemos moito máis e sen darnos conta. Isto foi o que nos aconteceu con COGAMI. Preparar un programa de radio para a clase onde están os tempos estipulados e todo ten que ser dun determinado xeito non é o mesmo que cando o fixemos alí, xa que ao ser unha iniciativa voluntaria dunha das traballadoras de comunicación non hai uns parámetros fixos e puidemos moldealo ó noso xeito. Por outra banda, por moitos pasos a seguir que che ensinen na facultade para preparar unha rolda de prensa ó chegar ó lugar e atoparte con pequenos problemas, tes que ser ti o que ten que levar a iniciativa

É de agradecer que, por unha vez, fixéramos unhas prácticas en condicións, na vida real. Dende aquí darlle tamén as gracias a todo o equipo de COGAMI polo trato recibido e dicirvos a vós, compañeiros, que cando estea lista a páxina nova de COGAMI co libro de estilo para xornalistas que tanto vos interesa farémosvolo saber dalgún xeito. Por último dicirvos que se tendes algún coñecido con discapacidade (lembremos que tanto física como orgánica) que non coñece esta asociación hai diversas formas de contacto e que eles sempre estarán hí para calquera problema que teñades.

Pedrouso Areán S2D, 3A1

“ProT: Reunión con Cristina, coordinadora de Down Compostela”

Buenos días a todos, desde nuestro trabajo de ProT hemos seguido trabajado hasta el último día antes de empezar nuestras merecidas vacaciones de Semana Santa. Después de completar nuestras notas de prensa de todos los actos a los que acudimos con nuestra asociación Down Compostela, las valoraciones de su página web y Facebook y del manifiesto leido el pasado 21 de marzo con motivo del Día Mundial del Síndrome de Down, el viernes día 30 concertamos una cita con su directora, Marta, y a la coordinadora con la que desempeñamos nuestros talleres de comunicación, Cristina. Una vez allí, además de recibir el visto bueno por la parte de trabajo realizada, Cris nos explicó cierto número de cosas relacionadas con los talleres de comunicación y el diferente nivel de aprendizaje de los miembros de la fundación. Nos recalcó, como ya os comentamos, que cada vez son más los padres que quieren que sus hijos asistan cuanto antes a estos talleres, ya que suele dar sus frutos.

Os recordamos que podeís adquirir los productos de Down Compostela para colaborar con esta Fundación en su web: http://www.downcompostela.org/index.php?idMenu=6&idIdioma=1  o bien haciéndoos socios también a través de la web: http://www.downcompostela.org/index.php?idMenu=50&idIdioma=1

Tras una hora de reunión nos despedimos de Cristina y cada uno marchamos a disfrutar del comienzo de nuestras ya pasadas vacaciones.

Domínguez Rodríguez, M. 2A2

“ProT: AGARESO.” Rehabilitando soños no cárcere de A Lama.

Martes tras martes vamos debullando un pouco máis este seminario que hoxe chegou cargado de sorpresas e de bos momentos.

Hoxe era un día especial no seminario pois íamos ter a sorte de coñecer de 1ª man o proxecto que está levando a cabo AGARESO no centro penitenciario de A Lama xunto a colaboración da Fundación Barrié de la Maza. Pois é un estudio de radio onde un grupo de reclusos leva a cabo a emisora do cárcere. Natalia Puga que é a xefa do proxecto foi introducindo cómo se comezou e cómo se foi desenvolvendo durante os primeiros anos e que xunto con Sabela e con Montse foron instruíndo ós presos nas diferentes técnicas e tecnoloxías radiofónicas, así como clases de teoría e linguaxe de radio e incluso clases de redacción. Pero a cousa non acaba aquí pois a máis de ter programación propia con multitude de contidos tamén dispoñen dunha revista chamada “A Xanela” con toda a actualidade do centro.

Teresa, a subdirectora de internamento cre que este proxecto servirá para gañar habilidades sociais para o futuro dos reclusos.

Xunto con Diego, Carlos, Celia e máis Xesús fomos descubrindo cómo facer radio os foi atraendo cada vez máis, case coma unha droga, comentaban aínda que tivesen que elaborar eles mesmos todos os contidos da programación e con recursos reducidos. Aprender valores, saber comunicar e facer máis levadeira a condena son os froitos deste proxecto. A xornada rematou coa gravación na facultade do seu programa de tertulia “En otra onda” na que colaborou o público.

Leiro Magdalena

2A4

ProT: ATEGAL en internet

Cando chegamos o primeiro día e aínda non sabíamos o que iamos facer para colaborar coas Aulas da Terceira Idade non nos podíamos imaxinar que nos involucraríamos tanto e tan profundamente na labor da asociación. Tanto Paula como Fátima, as principais dirixentes de ATEGAL axudáronos pronto a situarnos no día a día.

Ao longo destes meses de traballo tivemos que ir a cubrir diferentes actos organizados ou promocionados polas Aulas da Terceira Idade de Galicia. Despois de realizar sesións fotográficas durante os actos e cubrir a información realizamos artigos para subir á páxina web da asociación: http://www.rumorosos.com. Pero no só nos dedicamos a iso, a nosa labor tamén consistiu en ir as clases, involucrarnos case ao cen por cen na asociación.

A verdade é que consideramos realmente positiva a experiencia de poder traballar con esta asociación durante este tempo. Aprendemos como funciona por dentro, e como se deben elaborar notas de prensa para facer públicos. Aprendemos, en definitiva, como se leva a comunicación nunha asociación.

Borja Oujo Paz, S2D, 3a2

”ProT: Cruz Roja”

A semana pasada rematamos as nosas visitas á cruz roja. Durante esta semana traballamos poñendo en común as nosas impresións tras a experiencia e facer un bruto de información. Tamén tratamos de buscar algunha mención nos medios dos departamentos nos que estivemos de voluntarios, ainda que con pouco éxito, tan so encontramos unha noticia relacionada co EBAE.

A cruz roja tamen dispón dun gabinete de comunicación, pero na cidade da Coruña. Intentaremos contactar con eles para que nos expliquen como é a relación desta organización cos medios de comunicación e tamén algunha función de comunicación interna.

Salgado Fernández, Gutier

Sánchez Andrade, Rebeca

Seijas Rodriguez, Astrid

T4-A

‘’ProT: Últimas semanas en Cineclube’’

Ya queda menos para acabar con nuestra colaboración en Cineclube. Va siendo hora de que nuestro grupo comience a preparar la memoria, recopilar la información que hemos recogido estas semanas, pero aún así, hay cosas que hacer en la asociación para culminar nuestro trabajo.

La pasada semana con motivo de la Semana Santa, la actividad de Cineclube se ha visto parada, ya que el miércoles no hubo la proyección semanal en el local de A Gentalha do Pichel.

Para esta semana, las proyecciones vuelven y retomamos nuestra colaboración tras el parón.

Intentaremos elaborar alguna de las notas de prensa que desde Cineclube escriben cada semana para dar a conocer su actividad.

Queda poco tiempo, el sprint final, por ello seguiremos asistiendo a las proyecciones y terminando con la colaboración que hemos prestado a la asociación gracias al trabajo ProT.

P.D.: A continuación os dejamos con un vídeo que los chicos y chicas del Cineclube han colgado en el blog. Un vídeo con fragmentos de películas proyectadas en las últimas fechas en la asociación y que sirven para ‘’enseñar, de alguna forma, a hacer una huelga general’’ como bien dicen nuestros compañeros:

Folga xeral on Vimeo by cineclube de compostela

Pérez Conde, S3A, 3B1

ProT: Esperamos novas sobre o Plan de Comunicación

O noso traballo coa Asociación de Antigos Alumnos e Amigos da USC chegou ó seu final, mais a nosa memoria está en proceso de elaboración. Se ben é certo que elaboramos unha memoria para presentar o Plan de Comunicación á Xunta Directiva, temos que perfeccionala e darlle unha visión diferente para presentar nesta sinatura, non como Plan de Comunicación, senón como unha mostra das vías comunicativas da Asociación e dos ámbitos de traballo da mesma.. Agora, penso que ningunha de nós terá dúbidas á hora de facer a parte individual da experiencia, positiva canto menos.

Aínda que tamén estamos moi pendientes de recibir novas de Iolanda, responsable do gabinete de comunicación, debido á exposición do Plan Estratéxico ante a Xunta Directiva, reunión que sabíamos tería lugar esta semana. Todas as nosas esperanzas están volcadas nela e nese Plan, mais sabemos que a aprobación do mesmo por tódolos sectores da Asociación é complexo, debido ó carácter tradicional e conservador que identifica á mesma.

Esperemos que no noso seguinte post poidamos comunicarvos que o Plan foi aprobado e que se levará a cabo sen problema. Ese foi o noso obxectivo dende o comezo e o que mantemos agora.

Veres Ojea, TS 3C, ProT 4B 1

“ProT: Isto é política social?”

Despois de coñecer COGAMI e as súas ferramentas de comunicación quero plantexar unha cuestión un tanto incómoda sobre o tema, existe interés económico/político na integración deste tipo de persoas? Explícome, ben é certo que organizacións como COGAMI traballan pola participación social de aquelas persoas que corren o risco de ser excluídas, ao estar arraigadas a barreiras físicas e mentais. Pero, en que lugar quedan os poderes políticos?

COGAMI está financiado, en parte, polos poderes públicos, pero existen intereses destes máis alá do proceso social?  Como non se debe xeneralizar e cultivar a interrogación en todas as entidades administrativas, eu propoño un caso en concreto. A vila lalinense, da que formo parte, veu de celebrar o pasado mes de febreiro a XLIV Feira do Cocido apostando polo “Cocido Accesible”, un programa que recollía unha serie de adaptacións estructurais para que persoas con algún tipo de discapacidade puideran disfrutar da feira. Este proxecto estaba promovido por COGAMI, do que non dubido a súa profesionalidade;  pero cal foi a realidade?

Á gala, retransmitida pola TVG, foi difícil acceder pola mala organización e pola propia infraestructura do edificio. Que dicir do pregón, no cal os xornalistas, persoas varias se amontoaban diante do palco, reservando, máis ben pouco lugar, para a celebración do “Cocido Accesible”.

É vergonzoso que se fomente a integración, e mal, cando toca a orquesta, alumean as luces e vén a tele.

Mosteiro Reboredo, Mª Cristina

S2D, 3 a1