Arquivo do blog

DEGOLEMOS AO CAPITALISMO E A SÚA CENSURA!

https://www.youtube.com/watch?v=JR7AXXDrEAA

Esta escena é da película “A quimera do ouro” de Charles Chaplin, onde amosa a dolorosa vida dos mineiros. Para tentar por un bocado de humor nun proxecto onde houbo de todo menos gargalladas. Porén, iremos neste post retroceder aínda máis. Voltaremos á época dos romanos.

Xa na antigua Roma existía a adición ao ouro. Leváronno todo. A xente chegou a perder a vida por este metal dourado. O científico e naturista Caius Plinius (23-79 d.C.) –máis coñecido como Plinio o Vello- escribiu o único testimonio direito que podemos atopar sobre as Médulas durante a súa época de explotación. Estos coñecementos áchanse na súa obra Naturalis Historia, no libro XXXIII (Tratado dos metais e a súa natureza) afirma:

“Deste modo dicen que as zonas de Asturias, Galiza e Lusitania proporcionan, nun ano, vinte mil libras de peso en ouro. Nesta produción a de Asturias é a maior parte. Non hai en ningunha parte un exemplo deste tipo de fecundidade, seguido durante tantos séculos”.

Concluimos pois que se unha libra son máis ou menos 327 gramos, esta xente sacaba máis de 6 toneladas e media de ouro ao ano, hai dous mil anos. É dicir, a maior parte do ouro foi extraido séculos atrás. Agora formulamos unha pregunta para Edgewater, goberno e calquera outra empresa:

Queredes cortarlle a gorxa a nosa terra a cambio de que? Xa vos contestamos nós, a cambio dunha ridícula cantidade de ouro.

Plataforma Salvemos Cabana

Plataforma Salvemos Cabana

Cambiando de tema. Adxúntovos un documento da páxina da Unión Sindical Obrera para que entendades parte das pedras coas que nos topamos ao longo deste proxecto.

Nota de prensa USO (1)

Supónse que nunha democracia, as institucións deben ser transparentes e facilitar as informacións aos cidadáns. E senón que llo digan á nosa compañeira Ana Rial, que hai un par de semanas a piques estivo de tolear para que a Xunta lle respondese a un mísero cuestionario. Unha resposta que tivo forma de carta breve e argumentos dignos dun contestador automático. E así foi a dinámica da Xunta en todo o que durou este traballo. Se falamos de Edgewater, o caso aínda é peor. A empresa si se preocupou pola comunicación… Pola comunicación coa Xunta claro, porque coa cidadanía… Cero. E logo está o baile de cifras entre as dúas. Que se daba mil e pico postos de traballo, que se daba cincocentos… Unha proba da cada vez máis habitual colaboración entre a empresa privada e o Estado que se da no noso país.

Deberiamos ser conscientes tamén de que todo o que está a acontecer en Corcoesto non é cousa dun ano como acostumamos a pensar. E é que o conflto da minaría en Cabana de Bergantiños comezou xa nos primeiros meses do ano 2012, pero semella que a ninguén lle interesaba mediatizar o conflito, quizáis porque coñecían as consecuencias que traerían, e que trouxeron -si, estou a falar da paralización do proxecto-.

O proxecto foi avanzando, paseniño,  superando obstáculos, pero topou con un moi importante, alguén pensou en dar a coñecer o que ía pasar e concienciar á poboación. E o conseguiron. A publicación do vídeo para recadar firmas na plataforma Change.org  e a posterior movilización popular coa conseguinte mediatización conseguiron paralizar, de momento, o proxecto megamineiro de Corcoesto, como xa dixemos en anteriores posts.

https://www.youtube.com/watch?v=pQvms6lmYec

Esta é a última entrada, máis non a fin da nosa colaboración. Estamos a espera do regreso do noso compañeiro Pablo Portela de terras catalanas, para volver a Corcoesto. Hai moitas cousas que non puidemos contar polos motivos que xa sabedes, pero outras foron pola sintetización dos posts. Se queredes enterárvos de máis datos e toleiras deste circo, encantados pasarémosvos a nosa memoria cando a acabemos. Despedímonos cunha frase de José Luis Sampedro da que tanto gosta Ramón Varela –o xornalista ambiental que fixo posíbel este proxecto-.

“Somos naturaleza. Poner al dinero como bien supremo nos conduce a la catástrofe”.

 

143 B00

Sin resposta

503249120bb21-268217_399964120050847_447151178_n

Plataforma en Defensa de Corcoesto

Despois da visita a Corcoesto para coñecer de primeira man a posición dos veciños respecto ao conflicto mineiro, tocaba contactar coa outra parte. Neste caso: a Xunta. Tentamos poñernos en contacto telefónicamente, pero foi imposible atopar con algunha resposta para as nosas preguntas. Contactamos coa Consellería de Medio Ambiente, coa Consellería de Industrias, co Servizo de Calidade e Natureza, con Enerxía e Minas,… Pero nada, ninguén nos sabía responder, ou mais ben, non querían responder. En moitos casos o que facían era pasarnos cos responsables de prensa de cada departamento e unha vez que falábamos con eles dicíannos que mellor lle enviásemos un correo coas nosas dúbidas e que se encargarían de contestarnos o máis rápido posible. De feito, a semana pasada enviámoslle un correo ao gabinete de prensa da Consellería de Medio Ambiente e dixéronnos que tardarían en dar resposta como moito un día. Pasaban os días e a nosa bandexa de entrada continuaba baleira. Foi entón cando decidimos volver a chamar e contestaron que non responderan ao correo porque finalmente non é competencia deles senón de Industrias, e así continuamente. Polo tanto, non temos información de primeira man da Xunta sobre cal é a súa posición no conflicto. Coma sempre, as institucións públicas tan a servizo do pobo… Pero isto non queda aquí e continuaremos insistindo porque como di o refrán: “el que la sigue, la consigue”. Ademais, seguiremos recadando máis información sobre o tema e vendo as novas noticias publicadas sobre o mesmo.

Finalmente, sinalar que o pasado venres a Administración galega anunciou a paralización do proxecto mineiro. Así o notificou o director xeral de Enerxía e Minas, Ángel Bernardo Tahoces, nunha carta na que dita a resolución de denegación definitiva do proxecto da mina de ouro de Corcoesto. A noticia foi celebrada pola plataforma Salvemos Cabana, aínda que con cautela ata que non se coñeza se a anulación da mina é definitiva e irreversible.

Esta é a carta na que se anuncia a paralización da mina:

5323267f2a33b-1965072_10203097134930217_1732009674_n

Plataforma en Defensa de Corcoesto

Aquí vos deixamos algunhas publicacións que recollen a noticia:

http://praza.com/movementos-sociais/6733/a-presion-social-paraliza-de-vez-a-mina-de-corcoesto/

http://www.elcorreogallego.es/galicia/ecg/salvemos-cabana-celebra-la-cancelacion-de-la-mina-de-corcoesto/idEdicion-2014-03-15/idNoticia-858245/

http://www.laopinioncoruna.es/galicia/2014/03/16/salvemos-cabana-celebra-cancelacion-mina/821413.html

143 B00

“Yo no digo ni SI ni NO, pero estoy a favor”

El miércoles pasado como os habíamos anunciado decidimos ir a Corcoesto. Por fin empezamos a hablar con los protagonistas de esta escabrosa historia.

Después de una hora de carretera llegamos a nuestro destino -dudamos al principio ya que al llegar tan solo nos encontramos con cuatro casas-. Nuestra primera parada fue con una vecina -no mencionaremos su nombre ya que no quería facilitarnos sus datos ni que nadie supiese que habló con nosotros-. “Eu claro que estou a favor, dalle traballo os meu fillo e o meu marido que están en paro”. ¿Pero la contaminación? ¿El impacto ambiental que puede acarrear? “Iso é todo mentira, din que contaminan un río pero nada… é un regato”. Sus argumentos eran exiguos, exceptuando la necesidad de encontrar trabajo para su familia. Tras hablar con aquella mujer, decidimos timbrar justo en la puerta de al lado. Un señor y su mujer nos atendieron con una gran amabilidad, permitiéndonos grabarle –al final del proyecto intentaremos publicar todas las grabaciones en un pequeño reportaje-. Esta familia, justo la que vivía más cerca del lugar donde querían construir la mina, fue la única que concienciada y rotundamente nos dijo NO a la mina. En sus caras notamos una fuerte preocupación por sus tierras.

Continuamos nuestro trayecto. Nos detuvimos en la panadería, bastante oportuno por nuestra parte ya que las agujas del reloj marcaban las dos y media de la tarde, hora punta de todo galego para comer. Aun así un chico –aunque aparentemente nos trataba como si fuese un señor mayor, consecuencia de la mentalidad y el físico desgastados por haber trabajado en el campo-. Este chico/señor nos afirmó que obviamente estaba a favor de la mina –una vez más se negaron a que tomásemos declaraciones con la cámara que tanto nos había costado conseguir en la facultad-. Con él otra vez confirmamos que los puestos de trabajo volvían a ganarle la guerrilla a la naturaleza.

Nuestros pies continuaron la marcha hasta otra pequeña casa ya más alejada de Corcoesto. Allí un señor nos habló con una agradecida cercanía de su visión del conflicto. Como todos no quería dejar constancia de su opinión, probablemente por lo confuso que estaba. Al inicio no quería posicionarse, pero acabó reconociendo implícitamente que estaría a favor. Nos comentó las charlas a las que acudió de ambos bandos, el pobre hombre con angustia nos aseguró que le llegaron a afirmar que “as vacas poden chegar a abortar”. Habló de cómo durante un tiempo les bombardearon de información por ambos bandos. Información que al final no consiguieron entender o retener.

La última conversación y más larga fue con un hombre y una mujer que en todo momento quisieron dejar constancia de su supuesta “neutralidad”. Pero frases como “1500 euros por un trabajo al lado de casa, que más se puede pedir”, o la curiosa conclusión del hombre cuando alegó que “yo no digo ni SI ni NO, pero estoy a favor”. Una vez más se negaron a hablarle a la cámara.

Conclusiones:

1º Corcoesto es más pequeño de lo que pensábamos.

2º La única persona que confirmó su posición ante el conflicto fue la del NO a la mina. Aunque realmente se podía percibir una gran confusión entre todos, nadie conocía los motivos ni los peligros con seguridad.

3º En el camino nos perdimos y si de algo nos sirvieron esas dos horas inútiles por una carretera totalmente desconocida fue para comprobar la maravilla que tenemos bajo nuestros pies.

Plataforma Salvemos Cabana

Plataforma Salvemos Cabana

 

“Do teu verdor cinguido

e de benignos astros

confín dos verdes castros

e valeroso chán,

non dés á esquencemento

da inxurxia o rudo encono;

desperta do teu sono,

fogar de Breogán…”

143 B00

A febre do ouro

Naturaleza-Las_Medulas-Las_Medulas

As Médulas de León. Fonte: http://www.turisleon.com

A minería é unha profesión de longa tradición. Xa os romanos a practicaban. Resultado da extracción de ouro por parte do Imperio Romano son As Médulas, en León. Trátase dunha paisaxe que destaca polo xurdimento dun entorno caracterizado polas caprichosas formas do terreo e pola cor vermella do mesmo. Pero os métodos de extracción dese valioso metal dourado sí que cambiaron. Mentres que os romanos o conseguían empregando a forza da auga (o cal non contaminaba), na actualidade utilízanse químicos moi contaminantes como son, por exemplo, o cianuro ou o arsénico.

En España temos casos moi similares ao de Corcoesto e un deles é o sucedido en Salave (Asturias). A empresa Asturgold, unha compañía mineira da que é dono o consorcio de inversión ruso-canadense CP Capital, tiña un gran interese no gran depósito de ouro escondido baixo este pobo da costa cantábrica. Ao igual que o sucedido en Corcoesto esta empresa tamén conseguíu os dereitos de excavación por parte do goberno, pero os veciños e un grupo de activistas opuxéronse. Xurdíu así a plataforma ‘Oro No’, a cal conta cun blog (orono.blogspot.com.es). Ao igual que os veciños de Corcoesto, estes manifestan que a mina destruiría o ecosistema local e que repercutiría negativamente na saúde das persoas, xa que na extracción de ouro emprégase cianuro. Pola súa parte, Asturgold negou que se fose empregar cianuro nas súas minas e na súa web defenden que o Medio Ambiente é o seu compromiso (www.asturgold.es). Como consecuencia da paralización da mina de Corcoesto, a plataforma ‘Oro No’ manifestou a súa satisfacción e pidíu ao Principado que tomase exemplo e paralizase a tramitación do proxecto mineiro en Salave. Finalmente conseguiron o seu propósito. No mes de novembro do ano pasado, a Coordinadora Ecoloxista de Asturias anunciou a paralización dos sondeos que a empresa Asturgold realizaba en Salave alegando que non se estaban cumprindo as condicións pactadas. Outro exemplo de que a unión do pobo fai a forza.

Rial Maneiro, Ana 143 B03

Algúns homes honrados

Como primeiro post grupal queremos resumir as nosas vivencias en torno ao análise da cobertura mediática que tivo este suceso.

Cabe destacar que a mellor cobertura do suceso tivéronno os medios galegos, tales como Sermos Galiza, La Voz de Galicia e Praza Pública. Aínda que tamén salienta o tratamento deste asunto por xornais de tirada nacional como El País e El Mundo.

Xa analizamos o papel no que se posicionou La Voz de Galicia noutros posts individuais. Asi que neste trataremos doutros xornais máis ben a nivel nacional.

Primeiro destacar o papel que tivo El País, que foron dos primeiros en denunciar a catástrofe medioambiental que derivaría deste proxecto megamineiro. Tivemos a sorte de falar cun xornalista deste medio, Ramón Varela, que nos está a asesorar sobre o tema.

No caso de El Mundo, non afondan demasiado no tema, pero sorprendentemente amosan unha cobertura asimétrica dándolle máis voz ás vítimas (a través das plataformas como Salvemos Cabana) que aos poderosos (Xunta de Galicia e Edgewater). A diferencia doutros xornais de corte estatal amosan preocupación por informarse, é dicir por contrastar a súa información.

Isto último pode parecer curioso ou raro, pero é necesario citalo cando nos movemos por outros xornais como ABC e La Razón. É bastante curioso ver como nestes xornais se cometen erros bastante preocupantes que mostran o pouco interese polo tema. Como exemplo pódenos servir  os erros ao citar a Plataforma Salvemos Cabana, este tipo de erros sérvenos como exemplo do pouco contraste, debido ao pouco interese no tema, nestes xornais.

Imagen

Outros xornais como pode ser Público fixéronse eco do posible desastre medioambiental en Galicia e tomaron como partícipes aos afectados, ademáis de facerse eco das protestas.

Así pois, vemos como as estructuras de poder e dominación reflíctense de xeito diferente no discurso de cada xornal, isto vén dado fundamentalmente pola liña ideolóxica de cada medio e tamén polo grao de submisión aos determinados poderes implicados no suceso. Podemos observar, que ningún medio preocupouse por actuar como escenario público do conflito, é dicir, houbo medios que lle deron voz a un bando e outros que lle deron voz ao outro, pero ningún presentou a loita de intereses dun xeito imparcial, tal como o faría o espectador dun combate de boxeo. A opinión dos veciños de toda unha comarca viuse monopolizada por unha ou dúas paltaformas (cando as voces eran contrarias) ou pola Xunta e Edgewater no caso de que esas voces fosen favorables.

Os nosos seguintes pasos están destinados á contrastación de todas estas informacións achegándonos ao lugar afectado para falar cos veciños e nos mostren cales son as verdadeiras consecuencias, tanto positivas como negativas, deste proxecto mineiro que leva a cabo a empresa canadiense Edgewater.

 143 B00

La era de la actualidad

Fuente: interclase.com

Fuente: interclase.com

En Actualidad, Isaac Joseph nos habla de una sociedad que está en una constante actualización informativa, permitiéndonos esta última conocer lo que está sucediendo en el mundo a cada hora, minuto y segundo. Ésta se puede decir que es su parte positiva, pero también tiene la negativa, ya que la forma y el contenido de la información quedan relegados a un segundo plano, siendo el primero para la actualización. Según palabras del propio autor: “El sentido del relato, de la historia y de la narración se ha perdido […] El relato del día se ve impulsado hacia lo alto por la diosa tiempo. Por lo tanto, como deseamos formar parte de esa actualidad (de ahí que sigamos día a día lo que sucede) son más los medios que se dedican a ello. Los hechos no nos interesan por los criterios de noticiabilidad que poseen, sino porque hay otra mucha gente que lo está leyendo.

Sin duda alguna, en las sociedades de ahora hay un hambre constante de actualización, de saber qué está pasando en cualquier punto del globo y, tal vez, este hambre se haya incrementado con las nuevas tecnologías, con el estar conectados a Internet las 24 horas del día. Y luego pasa lo que pasa, produciéndose grandes errores, ya que muchos medios priorizan la actualidad a, por ejemplo, contrastar antes de publicar.

Esta lectura está relacionada con el tema de mi grupo en cuanto a que es un tema que está de actualidad, a pesar de que ya no tiene tanta presencia en los medios como hace escasos meses. ¿A que se debe que ya no aparezca tanto en los medios? Pues, tal vez, porque ya dejó de ser un tema de actualidad para muchas personas y entonces los medios han dejado de publicar tanta información referida al tema. ¿Y porque las personas ya no lo consideran de actualidad? Simple, porque a muchas personas lo que les interesa es conocer lo grueso de un tema y, una vez que lo conocen, dejan de mostrar interés por el mismo. Aunque una cosa está clara, sobre lo de Corcoesto aún hay muchas cosas por salir a la luz.

 

Rial Maneiro, Ana 143 B03

 

Sentido, ¿común?

Fuente: feedbackground.com

Fuente: feedbackground.com

En El sentido común como sistema cultural, Clifford Geertz nos enseña cómo varía lo que se concibe como sentido común en las diferentes culturas, en las distintas sociedades. Pero antes que nada hay que especificar que se conoce como sentido común en líneas generales. Según el propio autor: ‘Cuando decimos que alguien tiene sentido común no sólo queremos sugerir el hecho de que utiliza sus ojos y oídos, sino que, como decimos, los mantiene -o así lo intenta- abiertos, utilizándolos juiciosa, inteligente, perceptiva y reflexivamente, y que es capaz de enfrentarse a los problemas cotidianos de una manera cotidiana y con cierta eficacia”.

Para mostrarle al lector cómo varía lo que se concibe como sentido común según cada cultura, se pone de ejemplo el caso de los intersexuados. Tanto los estadounidenses como los indios navajo como la tribu de los pokot los conciben como una anomalía. Según los primeros, los intersexuados provocan horror y aversión. Para los segundos son signo de respecto y admiración, y los terceros ofrecen una visión intermedia, ya que piensan que son personas inútiles y que pasan inadvertidos.

Este texto nos ofrece así comparaciones entre distintas civilizaciones: lo que para unos es bueno, para otros es malo; lo que para unos produce asco y repulsión, para otros admiración, etc.

Por lo tanto, podemos llegar a la conclusión de que el sentido común no es tan común como nos pensamos y que lo que se concibe como tal cambia de una sociedad a otra.

Finalmente, esta lectura la puedo relacionar con el tema de la mina de Corcoesto en lo que se refiere a lo que conciben los que están a favor de la misma y los que están en contra como sentido común. Para los que están en contra, será de sentido común proteger su paraje y, como no, su salud. Y para los que están a favor, lo será explotar los recursos de la tierra para obtener riqueza en estos tiempos de crisis que estamos viviendo, aunque las pérdidas, que no económicas, sean mayores que los beneficios.

Rial Maneiro, Ana 143 B03

Porque non ten nada de malo loitar cando eres digno do que reclamas

Foto de ''El toba''. Fonte: La dignidad de los nadies (2005)

Foto de ”El toba”. Fonte: Cinenacional.com

Situámonos en Arxentina, concretamente nos comezos do 2000. Fame, miseria, desconfianza cara os representantes políticos e un longo etcétera, é o que caracteriza a situación social da época. O pobo únese, sae á rúa e esixe cambios. Saben o que queren, pero non como conseguilo. Isto é o que trata La dignidad de los nadies (2005), un documental de Pino Solanas. No filme podemos ver distintas persoas loitando contra vento e marea. Manifestándose polos seus aforros, por unha sanidade decente, por ter un pedazo de pan que levar á boca cada día. E non loitan por algo do que non sexan merecedores, do que non sexan dignos. Desde ”El toba” ata Lucy e as súas compañeiras, pasando por Gustavo, Carola, Darío Santillán e outros moitos. Persoas que co apoio doutras, organizáronse e botaron a andar proxectos para axudar aos seus: comedores socias, voluntariado, doazóns de medicamentos,…

A simple vista podemos pensar que todo o visionado no filme non ten nada que ver co caso dos veciños de Corcoesto. Son temas distintos, posto que o primeiro caso trata sobre a difícil situación vivida polos arxentinos nos albores do 2000 e o segundo sobre a loita non só dun pobo, senón de toda unha comunidade contra a megaminaría. É aquí cando un se plantexa, entón ¿en que se asemellan? Pois nas persoas e como se organizan e comunican entre elas. En ambos casos vemos persoas loitando polo que é seu e plantándolle cara ao poder. Mentres que na primeira situación as persoas se organizan e manifestan contra o goberno daquel momento e diversas empresas (como, por exemplo, os bancos por non devolverlle os aforros aos clientes), na segunda situación atopámonos cuns veciños que loitan contra o poder da Xunta e dunha empresa canadiense que pretenden extraer o ouro da zona a cambio de traer a desgraza para os seus veciños. O título do primeiro ben se lle podería aplicar ao segundo: a dignidade dos veciños de Corcoesto, ou como diría o poder, os ”nadies”.

Rial Maneiro, Ana 143 B03

Unha mina de ouro

Imaxe

Foto: Salvemos Cabana

A mina de Corcoesto. Ese é o tema elixido polo meu equipo (Selena Pizarro, Pablo Portela, Iago Sánchez, Óscar Ulla e mais servidora) para a realización do traballo. No tocante ás diferentes propostas, escollemos a do seguimento, posicionándonos en contra da mina. Mediante esta modalidade pretendemos observar como trataron este tema os distintos medios de prensa escrita, tanto nacionais coma galegos. ¿Por que decidimos escoller este tema? Pois pola polémica que suscitou e pola súa repercusión. E non é para menos. Todo isto xa ven de anos atrás, aínda que foi mediante o vídeo lanzado a través da plataforma www.change.org cando chegou a máis persoas e cando estoupou o escándalo (http://www.youtube.com/watch?v=pQvms6lmYec).

Unha filial do xigante canadiense Edgewater Exploration é quen, coa aprobación da Xunta, pretende extraer o ouro da zona, o que podería provocar unha auténtica catástrofe ambiental e humana. Por todo iso, decidimos centrarmos no ecoloxismo, sen deixar de lado a política e a economía, xa que todo vai da man.

Pretendemos -a parte de coñecer o tema en profundidade como é lóxico- determinar as repercusións da minería e coñecer e contactar cos distintos implicados.

Nos primeiros pasos da realización deste traballo puxémonos en contacto cas dúas caras da mesma moeda. Coa plataforma de veciños en contra da mina, e a favor da mesma -obtendo só resposta dos primeiros-. Queremos así coñecer os seus argumentos para posicionarse dunha banda ou doutra, e como se organizan entre eles.

Finalmente, foi a labor levada a cabo polo xornalista Ramón Varela grazas á cal se deu a coñecer o feito, xa que este sufriu un gran silencio informativo e mesmo manipulación, tal e como lle comentou á miña compañeira Selena. Por iso, tamén queremos determinar o porque de todo iso e dar a coñecer todo aquilo que se ocultou.

Rial Maneiro, Ana 143 B03