Arquivo do blog

Ir, ver e contar

Entrar na redacción a primeira hora da mañá, chamar á policía, revisar o correo electrónico, imprimir as notas de prensa, visitar ó alcalde de turno no Concello (e non facerlle preguntas moi comprometidas, non vaia ser que conte algo de proveito e te meta nun compromiso) facerlle un oco no xornal a un coñecido ao que lle prometiches que lle ías publicar certo tema, redactar as novas, copiar directamente dos comunicados, volver a chamar á policía (e que non pasara nada a estas horas, que a ver onde o meto) e abandonar a redacción ata o día seguinte.

Esta é a rutina na que caen moitos xornalistas, na súa maioría do ámbito local, convencidos de que cada ano pasan as mesmas cousas, nas mesmas datas, e perseguindo un traballo no que acomodarse , no que cobrar catro patacos a fin de mes que che proporcionen algo de estabilidade económica (o xusto para vivir, vamos) e que as horas na redacción rendan ben para non quedarse ata moi tarde. En definitiva, un xornalismo de oficina, de comunicados e notas de prensa. Pero é necesario chegar a este punto?

Os ámbitos locais son espazos vivos, cheos de noticias, de historias que contar e “chanchullos” que descubrir. E o xornalista é o encargado de descubrir todos estes aspectos das localidades e facerllos chegar á xente, ávida de información do seu entorno. E para conseguilo debe saír da redacción, levantarse da súa cadeira e percorrer a localidade, coñecer cada recuncho, falar coa xente, comunicarse co entorno, observar, aprender a mirar o global con ollos locais e cuestionarse moitos dos aspectos da vida cotiá, xa que só así poderá converterse nun verdadeiro xornalista e ofrecer información de calidade.

Rivas Martínez, CL4X